در مکتب ما، مربی بسیار ارزشمند است، به گونه‌ای که امام علی علیه السلام خود را بنده کسی می‌داند که از او حرفی آموخته است. همچنین می‌فرماید: «تَواضَعُوا لِمَنْ تَتَعلّمُوا مِنهُ العِلم؛ در برابر کسی که از او دانش فراگرفته‌اید، فروتنی کنید». غررالحکم، ج 3، ص 304