سعی کنید هیچ‌گاه به ضعف و نادانی کودک خود نخندید نه همیشه به ضرب چوب تربیت کنید و نه آن‌قدر به روی طفل بخندید که عاقبت به گریستن منجر شود، مراقب باشید که اطفال طالب شادمانی و نشاط و بازی هستند. اگر همیشه سلب آزادی از آنها کنید و همواره از تنبیه و تهدید سخن بگویید اثر وخیمی از اندوه و کسالت روح، در آنها پدید می‌آورید.