در صورتی‌که ضرورت ایجاب نکند از آشکارگویی و تصریح به تخلف شاگردان خودداری نموده و آنان را به خاطر تخلف و سوء رفتار توبیخ ننمایید چون: اولاً: تصریح و آشکارگویی پرده هیبت و ابهت استاد را از هم دریده و موجب جرأت و جسارت شاگردان در ارتکاب خلاف و سوء رفتار و تخلف‌های اخلاقی می‌گردد. ثانیاً: باعث می‌شود که آنان بیش از پیش با حرص و ولع فزون‌تری در تخلف‌های اخلاقی اصرار ورزند.