نگویید طفلی که متولد می‌شود شکمی دارد که نمی‌توانیم سیرش کنیم، بگویید مغزی دارد برای اندیشه و دو بازو برای کار و فعالیت. ممکن است روزی این مغز و این بازوان بتوانند به گروهی از مردم خدمت کنند، پس اگر امروز شکمش را سیر کنید فردا از ثمرات وجودش بهره‌مند خواهید شد.