دوشم ز فراق تو همه شیون بود چشمم چو پر از خون شده پرویزن بود بر هر مژه خونی که مرا در تن بود چون دانهٔ نار بر سر سوزن بود

دوشم ز فراق تو همه شیون بود چشمم چو پر از خون شده پرویزن بود بر هر مژه خونی که مرا در تن بود چون دانهٔ نار بر سر سوزن بود