خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوست بی روی نکوی تو نکویی نه نکوست چون نار همی پاره کنم بر تن پوست از انده هجران تو ای دلبر دوست

خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوست بی روی نکوی تو نکویی نه نکوست چون نار همی پاره کنم بر تن پوست از انده هجران تو ای دلبر دوست