گر باد هوای کوی سرایت سپرد می دان تو که جان ز دستم ای جان نبرد اندیشه نخواهم که به تو برگذرد رشک آیدم از دیده که در تو نگرد

گر باد هوای کوی سرایت سپرد می دان تو که جان ز دستم ای جان نبرد اندیشه نخواهم که به تو برگذرد رشک آیدم از دیده که در تو نگرد