تا خط چو دود تو دل از من بربود گر روی چو آتشت به من روی نمود از ریختن آب دو چشمم ناسود آری نه عجب که آب چشم آرد دود

تا خط چو دود تو دل از من بربود گر روی چو آتشت به من روی نمود از ریختن آب دو چشمم ناسود آری نه عجب که آب چشم آرد دود