بيا تا توانى حيا پيشه كن ز گستاخ بودن تو انديشه كن‏ نشان بزرگى بود شرم...

بيا تا توانى حيا پيشه كن ز گستاخ بودن تو انديشه كن‏ نشان بزرگى بود شرم تو فزايد بقدر تو آزرم تو