بدان امید که بوسم رواق منظر تو نشسته ام به گدایی هنوز بر در تو مرا که نیست ز سرمایه حاصلی جز مهر خدا کند نشود باز مِهرم از سر تو

بدان امید که بوسم رواق منظر تو نشسته ام به گدایی هنوز بر در تو مرا که نیست ز سرمایه حاصلی جز مهر خدا کند نشود باز مِهرم از سر تو