تا به کى در عقب ابر، نهان باشد مهر؟ تا که روشن کنى آفاق، گشا پرده ز چهر عالمى ریزه خورِ خوانِ عطاى تو ز مهر سفره جود تو گسترده شب و روز، سپهر

تا به کى در عقب ابر، نهان باشد مهر؟ تا که روشن کنى آفاق، گشا پرده ز چهر عالمى ریزه خورِ خوانِ عطاى تو ز مهر سفره جود تو گسترده شب و روز، سپهر