غم و درد و رنج و محنت، همه مستعدّ قتلم تو ببُر سر از تن من ببَر از میانه، گویى! به ره تو بس که نالم، ز غم تو بس که مویَم شده ام ز ناله، نالى شده ام ز مویه، مویى