تا دوست بُوَد، تو را گزندى نَبُود تا اوست، غبارِ چون و چندى نَبُود بگذار هر آنچه هست و او را بگزین نیکوتر از این دو حرف، پندى نَبُود

تا دوست بُوَد، تو را گزندى نَبُود تا اوست، غبارِ چون و چندى نَبُود بگذار هر آنچه هست و او را بگزین نیکوتر از این دو حرف، پندى نَبُود