دل چو غافل شد ز حق، فرمان‌پذیر تن شود می‌برد هرجا که خواهد اسب، خواب آلوده را صائب تبریزی

دل چو غافل شد ز حق، فرمان‌پذیر تن شود می‌برد هرجا که خواهد اسب، خواب آلوده را صائب تبریزی