ولايتش که در غدير شد فريضه اُمَم 
حديثي از قديم بود ثبت دفتر قدم‏
که زد قلم به لوح قلب سيّد اُمم رقم 
مکمّل شريعت آمد و متمّم نعم‏
آيت الله کمپاني
 
بـدون شـک شخصيت علي بن ابي طالب (علیهما السلام) پس از رسول گرامي اسلام (صلّی الله علیه و آله) ارزنده ترين وجودي است که پا به عرصه وجود نهاده و عالم امکان را با حضور خويش آراسته است.
شـخـصـيـت تابناک آن حضرت چنان در بلنداي انسانيت می‌درخشد، که عقول بشري را در طول تاريخ، مبهوت وحيران خود کرده است ره يافتن به ساحت قدس آن شخصيت عظيم الهي، هر چند ذائقـه طـبـع را تحريک و واهمه عقل را تشويق مي کند، ولي راهي است که جز به قدم عشق نتوان پيمود.
آنـچـه تا کنون بر قلم و زبان اهل ذوق و فضل، در شرح آن جمال نوراني گذشت، در حقيقت قدر معرفت ماست، نه حد شخصيت او ما با اعتراف و اذعان به بي کرانگي آن روح پاک، برآنيم که از طور حديث نبوي، قبساتي برگرفته راه تقربي به ساحتش يابيم.
و روز غدير که روز اعلان رسمی ولایت و امامت آن یگانه و انسان کامل یعنی مولای متقیان حضرت علی علیه السلام است در واقع عيد آل محمد (صلّی الله علیه و آله) و روز جشن اهل بيت (عليهم ‏السلام) می‌باشد، و به همين جهت تأکيد خاصي از سوي ائمه هدی (عليهم ‏السلام) بر جشن گرفتن و اظهار سرور و شادي در اين روز وارد شده است.
شخصي يهودي که در مجلس عمر حاضر بود گفت: اگر آيه «الْيَوْمَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دينَکُمْ...» (که در روز غدير نازل شده) در امت ما نازل شده بود ما روز نزول آن را عيد مي‏‌گرفتيم!
امام صادق (عليه ‏السلام) مي‌‏فرمايند: انبياء بني اسرائيل روزي را که جانشينِ بعد از خود را تعيين مي‏‌کردند عيد قرار مي‏‌دادند. «عيد غدير» هم روزي است که پيامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله)،  علي (علیه السلام) را براي مردم منصوب فرمود.... .
بدون شک عيد گرفتن غدير به معناي زنده نگه داشتن آن روز تاريخي در دل‌هاي شيعيان و احياي محتواي آن در مقابل دشمنان است، و به عنوان علامتي بزرگ بر صفحه‏ تاريخ تشيع نقش بسته و نشان دائمي ولايت است.

سید احمد سجادی