جايگاه دعانويس :

سوال : آيا کار دعانويس هم مثل کار جادوگر و رمال است ؟
جواب : خير ؛ ما در سيره ي ائمه معصومين « عليهم السلام» داريم که دعايي را مي نوشتند و در عين اينکه مي خواندند ، نزد خود مي گذاشتند ، حتي از امام رضا « عليه السلام » داريم که دعايي را در يقه ي خود گذاشته بودند ، که به حرز امام رضا « عليه السلام » مشهور است . مرحوم شيخ عباس قمي « رحمه الله عليه » در حاشيه ي مفاتيح الجنان حرزهايي را که ائمه «عليهم السلام » استفاده مي کردند آورده است . پس اگر خود شما يا کس ديگري دعايي را بنويسيد و به اميد دفع فتنه نزد خود نه داريد ، کار درستي است ، منتها بايد دقت بفرماييد که طرفي که براي شما دعا مي نويسد ، واقعاً از متون مورد اعتماد استفاده کند نه اينکه چيزهايي را به نام دعا از خودش درآورده باشد . نگهداري قرآن در نزذ خود يک نوع وسيله ي دفع فتنه است و يک نوع حرز به حساب مي آيد .
بر همين اساس قديمي ها قرآن هاي بسيار کوچک را در محفظه اي که آب به آن نرسد قرار مي دادند و به گردن کودکان مي انداختند . دعا و قرآن ؛ هم خواندش خوب است و هم نزد آدم باشد خوب است ولي اين خط کشيدن ها که به نام دعا مي دهند چيز مطمئني نيست . عزيزاني که اذيت مي شوند يا فکرشان مشغول موضوعات ناراحت کننده است ، از حرز حضرت زهرا«سلام الله عليها» يا حرز اميرالمومنين « عليه السلام » و يا حرز امام رضا « عليه السلام » و امثال آنها استفاده کنند .

سوال : شما فرموديد طبق آيه ي قرآن « و ما بضارين به من احد الا باذن الله » (36) هيچ جادوگر و رمالي نمي تواند کسي را اذيت کند مگر اينکه خدا بر اساس مصلحت خويش بخواهد او را تنبيه کند ، پس چيزهايي مثل انگشتر فيروزه و « ان يکاد » در دفع موانع چه نقشي دارد ؟
جواب : درست است که کسي نمي تواند کسي را اذيت کند يا به کسي نفع برساند ولي حال اگر خدا فرموده براي دفع خطر مثلاً اين انگشتر را در دست کنيد به جهت آن است که استفاده از اينها استفاده از يک قاعده اي است که در نظام عالم جاري است ، مثل رفع تشنگي از طريق آب خوردن . درست است که کسي نمي تواند شما را اذيت کند ولي اگر مي خواهيد تشنگي را رفع کنيد بايد آب بخوريد . البته استفاده از انگشترهاي مقدس و يا ادعيه موجب آماده شدن شرايط بهتر است و اگر بقيه ي شرايط موجود نباشد آنها به خودي خود نتيجه ي مطلوب را نمي دهد .
سوال : عريضه نويسي چه نقشي دارد ؟
جواب : عريضه نويسي يک سنت پسنديده اي است ، شما وظيفه داريد به هر شکلي در محضر وجود مقدس معصومين «عليهم السلام » عرض حال کنيد و از آنها کمک بگيريد . حال گاهي عرض حالتان را مي نويسيد و داخل آب مي اندازيد تا تمرکز شما نسبت به حاجتتان بيشتر شود . در گذشته چون مردم سوادنداشتند عريضه نويس ها عرض حال آنها را برايشان مي نوشتند .
همين که مي نوشت: « اي وجود مقدس امام زمان «عجل الله تعالي فرجه الشريف» من از شما چنين خواهشي دارم » عملاً توجه قلبي او به آن حضرت محقق مي شد و از انوار آن حضرت بهره مند مي گشت و اگر مصلحت او بود که گشايشي برايش حاصل شود ، حاصل مي شد . البته فراموش نفرمائيد ما با داشتن دعاهاي جليل القدري مثل دعاي کميل و يا دعاي ابوحمزه ي ثمالي يا مناجات شعبانيه و امثال آن ، مي توانيم به نور ائمه «عليهم السلام » بهترين تقاضاها را از خداوند داشته باشيم و از آن طريق به زيباترين شکل ، ارتباط خود را معصومين «عليهم السلام » حفظ کنيم . دعاهايي به اين خوبي داريم که مي توانيم به کمک آنها راه صد ساله را يک شبه طي کنيم . در روايت قدسي داريم ؛ « به جاي اينکه بنده ي من از من چيزي بخواهد ، با نيايش با من بيش از آن چيزي که او بخواهد به او مي دهم » آري به ما گفته اند نمک غذايتان را هم از خدا بخواهيد ، تا تمام ابعاد روحي ما متوجه خدا باشد ، اما در روايت فوق مي فرمايد به جاي اينکه بگوييد خدايا غذايمان را بده ، بگوييد « يا حي يا قيوم » ، « آيه الکرسي » و « قل هو الله احد » بخوانيد تا از همه ي فتنه ها آزاد شويد . با توجه به توحيد صمدي آيا ديگر جايي براي غير مي ماند که در زندگي ما بخواهد منشأ اثر باشد ؟ به همين جهت به ما فرموده اند براي دفع سحر و چشم زخم ، آيه الکرسي بخوانيد و آن را نوشته در نزد خود و در خانه خود قرار دهيد ، تا با نور توحيد ، نقش و تاثير هر غيري از صحنه ي جان و زندگي شما دفع شود ، شرط آن توجه به توحيدي است که در آيه الکرسي مطرح است . وقتي در آيه الکرسي مي گويي : « الله لا اله الا هو الحي القيوم » (37) قلب شما تصديق مي کند که جز او معبودي نيست و او حي و قيوم است و تمام حيات و قيام هر کس از اوست . در چنين حالتي تمام توجه جان انسان متوجه خدا مي شود ، و مسلم در اين حالت از نور پروردگار بهره مند مي گردد . از آيه الکرسي نبايد غافل شد . از پيامبر «صلي الله عليه و آله و سلم » مي پرسند بهترين آيه اي که بر شما نازل شد کدام آيه است ؟ مي فرمايند : آيه الکرسي و نيز فرمودند : هر چيزي قله اي دارد قله ي قرآن آيه الکرسي است . يا مي فرمايند : آيه الکرسي بزرگ ترين آيه ي قرآن است . چون در آيه الکرسي قلب انسان متذکر مي شود که خداوند همه کاره است ، در آن آيه متوجه مي شويد اگر هم خداوند به چيزي قدرت شفاعتي داده ، « باذن الله » بوده است يعني اگر هم کسي کاري مي تواند بکند در قبضه خداوند است . اين نوع نگاه بايد در قلبتان باشد تا با چنين نوري ، فتنه ها دفع شود .
... ادامه دارد.

پی نوشت‌ها:

36) سوره ي بقره ، آيه ي 102
37) سوره ي بقره ، آيه ي 255

منبع: کتاب « جایگاه جن ، شیطان و جادوگر در عالم »
/خ