عضویت العربیة English
امام على علیه‌السلام: در انتظار فرج باشید و از رحمت خدا ناامید نشوید. بحارالأنوار، ج52، ص123

بازدید : 24423 بار

يکشنبه، 21 فروردين 1390

ابوالقاسم خویی

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1317 ق- 1371 ش)، مجتهد، فقیه، اصولى، مفسر، مدرس و مرجع بزرگ شیعه. آیت‏اللَّه خویى در خوى متولد شد.علوم مقدماتی را تا ۱۳ سالگی در زادگاهش خوی آموخت. در سال 1330 به نجف رفت و پس از تحصیل علوم ادبى و منطق و اصول فقه و کلام و فلسفه، بحث عالى خارج را نزد مجتهدان بزرگى چون آیت‏اللَّه شیخ الشریعه‏ى اصفهانى، شیخ مهدى مازندرانى، شیخ ضیاءالدین عراقى، شیخ محمد حسین غروى، شیخ محمد حسین نایینى، شیخ محمد جواد بلاغى و آیت‏اللَّه سید حسن بادکوبه‏اى، فراگرفت و به درجه‏ى اجتهاد رسید. آیت‏اللَّه خویى مدتى در مسجد الخضراء نزدیک حرم امیرالمومنین (ع) به تدریس بحث خارج «مکاسب» شیخ انصارى، کتاب «صلاه» و بحث خارج «عروه»، و همچنین تفسیر قرآن پرداخت. در حوزه‏ى درس ایشان هزاران شاگرد تربیت یافتند که هر یک به عنوان مرجعى در سراسر بلاد اسلامى منتشرند. در عراق درگذشت و در نجف دفن شد. او تالیفات متعددى دارد که برخى از آنها عبارت است از: «اجود التقریرات»؛ «الامر بین الامرین»؛ «البیان فى تفسیر القرآن»؛ «التنبیه على حکم اللباس المشکوک علیه»؛ «التنقیح فى شرح العروه الوثقى»؛ «مدارک العروه»؛ «الدراسات فى الاصول»؛ «مصباح الفقاهه»؛ «تکمله منهاج الصالحین»؛ «مبانى تکمله‏ى منهاج الصالحین»؛ «تهذیب و تتمیم منهاج الصالحین»؛ «مستحدثات المسائل»؛ «منتخب الرسائل»؛ «مناسک الحج»؛ «المسائل المنتخبه»؛ «فقه القرآن على المذاهب الخمس»؛ «المحاضرات فى الفقه الجعفرى»؛ «معجم رجال الحدیث» در بیست و سه جلد و برخى کتب دیگر که هنوز طبع نشده.[1] فقیه مرجع مدرس. تولد: 15(1278 رجب 1317 ق.)، خوى. درگذشت: 17 مرداد 1371، کوفه. آیت‏الله سید ابوالقاسم خویى، فرزند على‏اکبر فرزند هاشم موسوى خویى نجفى، در شهر خوى به تحصیل برخى مقدمات پرداخت. در سال 1330 ق. به نجف اشرف رفت و در حوزه‏ى علمیه‏ى نجف به فراگرفتن علوم ادبى و منطق پرداخت. پس از فراگیرى کتاب‏هاى درسى اصولى و فقهى و از جمله نزد پدرش، به تحصیل خارج نزد استادان مختلف و از جمله آیت‏الله شیخ فتح‏الله معروف به شیخ الشریعه اصفهانى، آیت‏الله شیخ مهدى مازندرانى، آیت‏الله شیخ ضیاءالدین عراقى، آیت‏الله محمدحسین اصفهانى، آیت‏الله محمدحسین نایینى، آیت‏الله شیخ محمدجواد بلاغى، آیت‏الله سید محمدحسین بادکوبى پرداخت. بعد با اجازه آیت‏الله محمدحسین نایینى به تدریس کتب امامیه و غیر امامیه، کتب اربعه (کافى، فقه، تهذیب، استبصار) و جوامع (وسایل بحار، وافى) پرداخت. در سال 1352 ق. بسیارى از علما مانند آیت‏الله نایینى، آیت‏الله سید ابوالحسن اصفهانى، آیت‏الله عراقى و آیت‏الله بلاغى به مقام علمى و اجتهاد ایشان شهادت دادند. در این زمان بود که آیت‏الله العظمى خویى مجلس بحث خارج خود را در مسجدالخضراء نزدیک حرم حضرت امیر (ع) تشکیل داد و سال‏ها به تدریس بحث خارج مکاسب آیت‏الله شیخ مرتضى انصارى، کتاب صلاة و بحث خارج عروة از سید محمدکاظم یزدى از کتاب طهارت وبعدها نیز به تفسیر قرآن کریم پرداخت. از جمله آیار ایشان مى‏توان به عنوان‏هاى زیر اشاره نمود: البیان فى تفسیر القرآن؛ اجود التقریرات (دو جلد)؛ تکمله منهاج الصالحین؛ مبانى تکمله منهاج الصالحین (دو جلد) المسائل منتخبه، مستحدثات المسائل؛ تعلیقه على العروة الوثقى؛ رسالة فى اللباس المشکوک؛ نفحات الاعجاز فى الرد على حسن الایجاز؛ منتخب الرسائل؛ تعلیقه على المسائل الفقیه؛ منتخب توضیح المسائل؛ تلخیص المنتخب؛ مناسک الحج (به عربى و نیز به فارسى)؛ تعلیقه المنهج الاحکام الحج؛ معجم رجال الحدیث (بیست و سه جلد). تقریرات آیت‏الله العظمى خویى به شرح زیر هستند: تنقیح العروة الوثقى، شش جلد در علم و فقه، دروس فى فقه الشیعه چهار جلد در علم فقه، مستند العروة سه جلد در علم فقه، فقه العترة، دو جلد در علم فقه، تحریر العروة یک جلد در علم فقه، مصباح الفقاهه، سه جلد در علم فقه، محاضرات فى الفقه الجعفرى، دو جلد در علم فقه، الدر الغوالى فى فروع العلم الاجمالى، یک جلد در علم فقه، محاضرات فى اصول الفقه، پنج جلد در علم اصول، مصباح الاصول، دو جلد در علم اصول؛ مبانى الاستنباط، دو جلد در علم اصول؛ دراسات فى الاصول، مصابیح الاصول یک جلد در علم اصول، جواهر الاصول، یک جلد در علم اصول؛ الامر بین الامرین، یک جلد در علم اصول؛ الرأى السدید فى الاجتهاد و التقلید، یک جلد در علم فقه؛ رسالة فى التحقیق الکر، یک جلد در علم فقه؛ رسالة فى حکم اوانى الذهب، یک جلد در علم فقه. از کتاب‏هاى طبع نشده وى میتوان به عنوان‏هاى زیر اشاره کرد: اضاةالقلوب؛ فقه القرآن على المذاهب الخمس؛ فهرست جامع الشتات؛ ازالة المحاده عن ملک المنافع المتضادة؛ آثارة العقول؛ قاعدة التحاوز؛ تعارض. آیت‏الله العظمى خویى در پى یک بیمارى قلبى در بیمارستان ابن‏النفیس بغداد بسترى و پس از یک هفته به نجف اشرف بازگشت و پس از گذشت چند روز به علت کهولت سن در ساعت سه بعدازظهر به وقت بغداد در روز هفدهم مرداد 1371 (مطابق با هشتم صفر 1413 ق.) در کوفه چشم از جهان فروبست. پیکر ایشان صبح یک شنبه در نجف اشرف تشییع شد و در مسجد الخضراء (صحن مطهر علوى) به خاک سپرده شد. منابع: معجم رجال الحدیث، جلد 22، ص. 17. آیت‏الله العظمى خویى به رحمت ایزدى پیوست»، کیهان فرهنگى س. 9 ش. 6 (شهریور 1371)، ص. 55. «چهره درخشان علوم مختلف اسلامى، حاج سید ابوالقاسم خویى (ره)»، کیهان، ش. 14575(25 شهریور 1371)، ص. 18 ص. گنجینه دانشمندان، جلد پنجم/ شیخ محمد شریف رازى، ص. 65 -64 مجلس نشین قدس، یادوراه پیشگام شهداى محراب، آیت‏الله قاضى طباطبائى/ شعر دوست، با مقدمه‏اى از حجت‏الاسلام سدى حسین موسوى تبریزى گنجنیه دانشمندان، جلد دوم/ شیخ محمد شریف رازى، ص. 9 -3.


کلمات کلیدی :

ابوالقاسم خویی

نظرات کاربران
ادامه نظرات
ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.