اصل 110 قانون اساسی / وظایف رهبر
اصل 110 قانون اساسی / وظایف رهبر





وظايف‌ و اختيارات‌ رهبر؛ مورد اشاره در اصل 110 قانون اساسي:
1. تعيين‌ سياست‌هاي كلي‌ نظام‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌ پس‌ از مشورت‌ با مجمع تشخيص‌ مصلحت‌ نظام‌.
2. نظارت‌ بر حسن‌ اجراي‌ سياست‌هاي‌ كلي‌ نظام‌.
3. فرمان‌ همه‌ پرسي‌.
4. فرماندهي‌ كل‌ نيروهاي‌ مسلح‌.
5. اعلان جنگ‌ و صلح‌ و بسيج‌ نيروها‌.
6. نصب‌ و عزل‌ و قبول‌ استعفاء‌:
الف: فقهاي‌ شوراي‌ نگهبان‌.
ب: عالي‌ترين‌ مقام‌ قوه‌ي‌ قضاييه‌.
ج: رييس‌ سازمان‌ صدا و سيماي‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌.
د: رييس‌ ستاد مشترك‌.
ه: فرمانده‌ي‌ كل‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامي‌.
و: فرماندهان‌ عالي‌ نيروهاي‌ نظامي‌ و انتظامي‌.
7. حل‌ اختلاف‌ و تنظيم‌ روابط قواي‌ سه‌‌گانه‌.
8. حل‌ معضلات‌ نظام‌ كه‌ از طرق‌ عادي‌ قابل‌ حل‌ نيست‌، از طريق‌ مجمع تشخيص‌ مصلحت‌ نظام‌.
9. امضا حكم‌ رياست‌ جمهوري‌ پس‌ از انتخاب‌ مردم‌ صلاحيت‌ داوطلبان‌ رياست‌ جمهوري‌ از جهت‌ دارا بودن‌ شرايطي‌ كه‌ در اين‌ قانون‌ مي‌آيد، بايد قبل‌ از انتخابات‌ به‌ تاييد شوراي‌ نگهبان‌ و در دوره‌ اول‌ به‌ تاييد رهبري‌ برسد.
10. عزل‌ رييس‌ جمهور با در نظر گرفتن‌ مصالح‌ كشور پس‌ از حكم‌ ديوان‌ عالي‌ كشور به‌ تخلف‌ وي‌ از وظايف‌ قانوني‌، يا راي‌ مجلس‌ شوراي‌ اسلامي‌ به‌ عدم‌ كفايت‌ وي‌
11. عفو يا تخفيف‌ مجازات‌ محكومين‌ در حدود موازين‌ اسلامي‌ پس‌ از پيشنهاد رييس‌ قوه‌ي‌ قضاييه‌.
رهبر مي‌تواند بعضي‌ از وظايف‌ و اختيارات‌ خود را به‌ شخص‌ ديگري‌ تفويض‌ كند.