اصل 110 قانون اساسی / وظایف رهبر


 
وظایف‌ و اختیارات‌ مقام « رهبری » بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی به شرح زیر است:
1. تعیین‌ سیاست‌های كلی‌ نظام‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ پس‌ از مشورت‌ با مجمع تشخیص‌ مصلحت‌ نظام‌.
2. نظارت‌ بر حسن‌ اجرای‌ سیاست‌های‌ كلی‌ نظام‌.
3. فرمان‌ همه‌ پرسی‌.
4. فرماندهی‌ كل‌ نیروهای‌ مسلح‌.
5. اعلان جنگ‌ و صلح‌ و بسیج‌ نیروها‌.
6. نصب‌ و عزل‌ و قبول‌ استعفاء‌:
الف: فقهای‌ شورای‌ نگهبان‌.
ب: عالی‌ترین‌ مقام‌ قوه‌ی‌ قضاییه‌.
ج: رییس‌ سازمان‌ صدا و سیمای‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌.
د: رییس‌ ستاد مشترك‌.
ه: فرمانده‌ی‌ كل‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامی‌.
و: فرماندهان‌ عالی‌ نیروهای‌ نظامی‌ و انتظامی‌.

7. حل‌ اختلاف‌ و تنظیم‌ روابط قوای‌ سه‌‌گانه‌.
8. حل‌ معضلات‌ نظام‌ كه‌ از طرق‌ عادی‌ قابل‌ حل‌ نیست‌، از طریق‌ مجمع تشخیص‌ مصلحت‌ نظام‌.
9. امضا حكم‌ ریاست‌ جمهوری‌ پس‌ از انتخاب‌ مردم‌ صلاحیت‌ داوطلبان‌ ریاست‌ جمهوری‌ از جهت‌ دارا بودن‌ شرایطی‌ كه‌ در این‌ قانون‌ می‌آید، باید قبل‌ از انتخابات‌ به‌ تایید شورای‌ نگهبان‌ و در دوره‌ اول‌ به‌ تایید رهبری‌ برسد.
10. عزل‌ رییس‌ جمهور با در نظر گرفتن‌ مصالح‌ كشور پس‌ از حكم‌ دیوان‌ عالی‌ كشور به‌ تخلف‌ وی‌ از وظایف‌ قانونی‌، یا رای‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ به‌ عدم‌ كفایت‌ وی‌
11. عفو یا تخفیف‌ مجازات‌ محكومین‌ در حدود موازین‌ اسلامی‌ پس‌ از پیشنهاد رییس‌ قوه‌ی‌ قضاییه‌.
رهبر می‌تواند بعضی‌ از وظایف‌ و اختیارات‌ خود را به‌ شخص‌ دیگری‌ تفویض‌ كند.