مدّتى بود كه هر شب توفيق شركت در نماز جماعت را داشتم، تا اين كه يك شب نتوانستم به نماز بروم، به همين جهت فكر كردم كه ديگران مى گويند: چرا امشب به نماز نيامده؟ و يا اگر يك شب ديرتر مى رفتم، فكر مى كردم كه ديگران مى گويند: چرا ديرتر آمد؟ آيا اين تفكّرات نشانگر آن است كه عبادتهايم از روى رياكارى بوده است؟