21 دی 1387 / 13 محرم الحرام 1430 / 10 ژانویه 2009
21 دی 1387 / 13 محرم الحرام 1430 / 10 ژانویه 2009
21 دی 1387 / 13 محرم الحرام 1430 / 10 ژانویه 2009 |
|
متفكر و انديشمند بزرگ مسلمان، آيتاللَّه شيخ محمد مهدي شمس الدين، در نيمه شعبان سال 1353 ق برابر با 1312ش در نجف اشرف به دنيا آمد. وي پس از دوران كودكي، مقدمات علوم ديني را فراگرفت و پس از پشت سرگذاشتن سطوح عاليه، در درس خارج حضرات آيات: سيد محسن حكيم و سيد ابوالقاسم خويي به مقامات بالاي علمي دست يافت. شيخ محمد مهدي شمس الدين همزمان با تحصيل به تدريس و تأليف نيز ميپرداخت و با قلم شيوايش، در بسياري از مجلات علمي و ادبي نجف مقالاتي نگاشت. او همچنين در تأسيس مؤسسه مُنتدي النّشر در راستاي گسترش فرهنگ اسلامي شركت داشت و در دانشكده فقهِ نجف نيز به تدريس مشغول بود. شيخ محمد مهدي شمسالدين در 36 سالگي براي ياري مردم لبنان راهي اين كشور شد و با كمك امام موسي صدر، بنيادها و مؤسسات خيريه و علمي متعددي پايهگذاري كرد. ايشان بعدها به عنوان نايب رييس و سپس رييس مجلس اعلاي شيعيان لبنان برگزيده شد و منشأ خدمات مفيدي براي مردم گرديد. آيتاللَّه شيخ محمد مهدي شمسالدين، يكي از مردان نادري بود كه علم و فقاهت را با جهاد و استقامت درهم آميخته بود. وي ضمن آگاهي از علوم ديني، در عرصه پيكار با زورگويان و غاصبان صهيونيستي پيشگام بود و در عين حال از انقلاب اسلامي ايران به رهبري خميني كبير حمايت ميكرد. از اين متفكر مسلمان آثار متعددي بر جاي مانده كه ثورة الحسين، انصار الحسين، شرح عهد الاشتر و الغدير و... از آن جملهاند. آن مرد بزرگ سرانجام در 21 دي ماه 1379 ش برابر با نيمه شوال 1421 ق در 67 سالگي بدرود حيات گفت و در مسجد امام صادق(ع) كه توسط معظم له در بيروت تأسيس شده بود به خاك سپرده شد. |
«مرحوم آيت الله ملا عبدالله شوشتري» ازعالمان شيعه و شاگرد مقدس اردبيلي درگذشت. مرحوم شوشتري همزمان با انتقال حوزه علميه قزوين به اصفهان ازنجف به ايران بازگشت و ازمدرسان برجسته اصفهان شد. ايشان دردوره اقامت خود دراصفهان به بناي مدرسه ملا عبدالله و مدرسه شيخ لطف الله درميدان نقش جهان همت كرد و اين آثارزيبا را ازخود به يادگارگذاشت. گفتني است كه مرحوم شوشتري درمدت اقامت خود درمشهد مقدس براي تعميرحرم مطهرامام رضا(ع) و برخي مساجد و مدارس تلاش بسياركرد. پيكرايشان دركنارمزارشهيدان كربلا به خاك سپرده شده است. |
|
ابوالحسن عمر صوفي رازي، منجم و رياضيدانِ ايراني و از منجمين دربار عضدالدوله ديلمي از پادشاهان آل بويه به شمار ميرفت. اثر پرارزش و نفيس او صورالكواكب نام دارد. همچنين "اشكال متوازي الاضلاع" در علم رياضيات، به زبان عربي نيز از اين دانشمند است. |
ملامحمد صالح بن احمد سروي مازندراني ملقب به حسام الدين، داماد علامه محمدتقي مجلسي بود. همسر وي آمنه بيگم، بانوي بسيار فاضل، عالم و پرهيزكار بوده و ملاصالح را در حل مسايل علمي ياري ميكرد. وي در نزد استادان بزرگواري مانند محمدتقي مجلسي، شيخ بهايى و ملاعبداللَّه شوشتري كسب علم كرد. وفات اين عالم رباني و محقق بزرگ در اصفهان روي داد و در كنار علامه مجلسي در جوار مسجد جامع اصفهان به خاك سپردهشد. حاشيهي شرح لمعه، شرح روضهي كافي و شرح زُبدةُالاصول شيخ بهايي از تأليفات ملا محمد صالح مازندراني به شمار ميروند. |
نخستين روزنامه خبري جهان بنام گازتا درشهرونيزبندرزيبا و معروف ايتاليا منتشرشد. اين روزنامه با سرمايه روحانيان عيسوي براي تشويق مردم به نبرد با عثمانيان انتشاريافت و چون بهاي آن برابربا يك گازتا واحد پول ونيزدرآن زمان بود؛ به همين نام موسوم شد و لغت گازتا با نام روزنامه مترداف شد. |
|
ساعت الكترونيكي را دو صنعتگرجوان و هنرمند سوئيسي پس از12سال تلاش اختراع كردند. اين دوصنعتگرپس از وصل ميليونها ابزاردقيق و ريزاين ساعت را اختراع كرد. درساعت الكترونيكي، الكترونها حركت ميكنند و عقربهها را به جلو ميرانند. |
سزار داكورنْتْ، نقاش مشهور فرانسوي در دهم ژانويه 1806م در اين كشور به دنيا آمد. وي به هنگام تولد، دست نداشت و در پاي راستش نيز فقط چهار انگشت نامتجانس به چشم ميخورد. اين طفل گرچه در جسم ظاهري خود دچار كمبود و نقص بود، اما در فكر و تخيل به مراتب كامل بود؛ چرا كه از همان كودكي با كمك پا و با يك تكه زغال بر ديوارها نقاشي ميكشيد. هرچند اين نقاشيها به صورت خطهاي پراكنده بود، اما نمايانگر استعداد ويژه او بود. براين اساس، وي را به پاريس فرستادند و پس از طي دوران اوليه تحصيل، وارد مدرسه هندسه گرديد. داكورنت در اين راه به سرعت پيشرفت و توانايى و سرعتش در نقاشي حيرتانگيز بود. قلم مو در پاي او آنچنان ميچرخيد كه گويا با دستانش به حركت در ميآيد. اين چنين بود كه داكورنت به يكي از برجستهترين نقاشان تاريخ فرانسه مبدل گشت. از جمله شاهكارهاي هنري وي، تصويري با عنوان حضرت مريم(س) بعد از رستاخيز به طول 3/30 متر ميباشد كه توسط دولت فرانسه خريداري و به نمايش گذاشته شد. ديگر اثرمعروف وي، توبه نام داشت كه آن نيز داراي شهرت فراواني ميباشد. سزار داكورنت سرانجام در سال 1906م در 100 سالگي درگذشت. |
اوژن مارن لابيش مصنّف و نمايشنامه نويس معروف فرانسوي در اول سپتامبر 1815م در پاريس به دنيا آمد. وي در حين تحصيل در رشته حقوق، به ادبيات شوق فراوان يافت و به نگارش داستانهاي كوتاه، پراحساس و خيالانگيز براي روزنامههاي پاريس پرداخت. لابيش پس از آن با سرعتي باورنكردني، كمدي و نمايشنامههاي آهنگين خود را كه تعدادشان به صد ميرسيد به طور پياپي عرضه كرد. غالب اين كمديها، با همكاري چند تن از دوستانش نوشته شده بود. در ميان آنها شاهكارهايى وجود داشت و در بيشتر تئاترهاي مهم پاريس به نمايش گذاره ميشد كه كلاه حصيري ايتاليايى و مردم گريز از آن جملهاند. او در نوشتن كمديهاي انتقادي مهارت بسيار فراواني داشت و در كنار آن، تراژديهاي موفقي مينوشت. لابيش نويسندهاي است كه بي هيچ گونه بلند پروازي توانسته است در نمايشنامههاي عامه پسند و نشاطانگيز، آداب زندگي و اخلاق مردم، به ويژه طبقه كاسب و نوكيسه را به صورتي كاملاً دقيق و صادقانه بدون تحقير و نيشخند پيش چشم گذارد و با وسعت تخيل خود، آثاري بيافريند كه مردم را به خنده وادارد، بي آن كه به عمق موضوع لطمه وارد آيد. درباره او گفتهاند: لابيش نه تنها نمايشنامهنويسي بود كه با مزاح و نوشتههاي مسخرهآميزش ميتوانست مردم را بخنداند و سرگرم كند، بلكه داراي جهانبيني عميقي بود كه ميدانست هدف از بذلهگويي چيست. آثار نمايشي كامل لابيش در دو جلد به چاپ رسيده و آثار فراواني از او در تئاترهاي بزرگ دنيا به معرض نمايش گذاشته شده است. اوژن مارن لابيش سرانجام در دهم ژانويه 1888م در 73 سالگي درگذشت. |
جامعه ملل نخستين سازمان بينالمللي است كه بعد از جنگ جهاني اول به موجب پيماني 14 مادهاي كه بخشي از پيمان صلح "ورساي" بود، با عضويت اوليه 18 و سپس 45 كشور در دهم ژانويه 1920م تشكيل شد. در آغاز فعاليت جامعه ملل، كشورهاي افريقايى و امريكا و شوروي به آن ملحق نشدند و دولتهاي انگليس و فرانسه نيز تنها از آن پشتيباني ميكردند. منشور جامعه ملل، اعضا را متعهد ميساخت كه روابط خود را بر اساس احترام متقابل به يكديگر استوار سازند و عليه تجاوز به استقلال و تماميت ارضي شان، اقدام كنند. همچنين براي ناقضان منشور، مجازاتهايى در نظر گرفته شده بود. ولي فقدان ضمانت اجرايى براي تصميمات جامعه ملل بزرگترين مشكل اين جامعه و عامل اصلي انحلال آن بود. پس از روي كار آمدن هيتلر، آلمان، در سال 1933م جامعه ملل را ترك گفت و اين نخستين گام او در شانه خالي كردن از انجام تعهدات پيمان صلح ورساي بود. جامعه ملل با ناتواني در دفع تجاوز ايتاليا به حبشه و تجاوز آلمان به اتريش و چكسلواكي، و نيز تجاوز ژاپن به چين و هجوم شوروي به فنلاند، به تدريج اعتبار خود را از دست داد و كشورهاي متجاوز براي اينكه تعهدي در قبال جامعه ملل نداشته باشند به تدريج آن را ترك گفتند. در جريان جنگ جهاني دوم، جامعه ملل عملاً به حال تعليق درآمد تا اينكه پس از جنگ جهاني دوم، در 19 آوريل 1946م منحل شد و سازمان ملل متحد جايگزين جامعه ملل گرديد. هرچند هنوز هم برخي از مشكلات ساختاري جامعه ملل همچنان دامنگير سازمان ملل متحد نيز هست. |
|
پس از استقلال هند و پاكستان و تصويب قانون استقلال هندوستان، مشكلات زيادي در نحوه اداره شبه قاره هند به وجودآمد. زيرا اولاً جمعيت مسلمانان هندوستان در سراسر شبه قاره پراكنده بودند و بين اقليت مسلمان و اكثريت هندو در قلمرو هند و بين اقليت هندو و اكثريت مسلمان در قلمرو پاكستان برخوردهاي خونين روي داد و يك جوخصومت و اختلاف بين دو كشور به وجود آورد. مهمترين اختلافي كه به جنگ ميان دو كشور انجاميد، بر سر حاكميت بر ايالت سرسبز و وسيع شمال غربي شبه قاره هند، يعني كشمير بروز كرد. بيش از 75 درصد جمعيت اين ايالت، مسلمان بودند و كشمير بالطبع ميبايست در قلمرو حكومت پاكستان قرار بگيرد. ولي مهاراجه هندي كشمير بدون توجه به خواست اكثريت مردم، اين ايالت را به هند ضميمه كرد و با اعلام اين تصميم در ماه اكتبر 1947م، مسلمانان كشمير سر به شورش برداشتند. اختلاف هند و پاكستان بر سر كشمير سرانجام به سازمان ملل متحد ارجاع شد و سازمان ملل كشمير را موقتاً بين هند و پاكستان تقسيم كرد. البته قسمت اعظم كشمير در قلمرو هند بود و فقط بخش كوچكي از اين ايالت وسيع در قلمرو پاكستان قرار گرفت. اين امر زمينههاي اختلاف دو كشور در سالهاي بعد را بيشتر از قبل فراهم كرد تا اين كه در 25 اوت 1965م آتش جنگ دو طرف بر سر اين منطقه، افروخته شد. اين جنگ در نهايت پس از سه هفته با شكست پاكستان به پايان رسيد و با دخالت سازمان ملل، آتشبس برقرار گرديد. پس از چندي رهبران دو كشور در ژانويه 1966م به دعوت نخستوزير وقت شوروي در تاشكند گرد آمدند و در دهم ژانويه با انتشار اعلاميه تاشكند تعهد نمودند كه نيروهاي خود را به خطوط قبل از جنگ منتقل نمايند و وضعيت موجود در كشمير را بپذيرند. با اين حال، اختلافات هند و پاكستان، در سالهاي پس از آن نيز همچنان ادامه دارد. |
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}