چرا مورچه، دزد است؟

نخستين مورچه نيز چون آدميزاد زندگي را آغاز کرد. او در آغاز کشاورزي بود که از کشت و کار خود رضايت نداشت و چشمش مدام دنبال دسترنج ديگران بود. زئوس از حرص و از او چنان عصباني شد که او را به صورت آن‌چه ما مورچه مي‌ناميم، درآورد. با اين‌همه و با آن‌که شکل او تغيير کرده بود، امّا ذاتش تغيير نکرد. از آن روز تاکنون مورچه‌ هم‌چنان توي کشت‌زارها اين‌سو و آن‌سو مي‌رود، گندم و جو ديگران را جمع و آن‌ها را براي خودش انبار مي‌کند.
اين حکايت بر آن است تا نشان دهد که حتّي سخت‌ترين تنبيه‌ها نيز نمي‌تواند ذات و سرشت افراد ناپاک را تغيير دهد.
منبع مقاله:
هندفورد، اس. اِي و ديگران؛ (1392)، افسانه‌هاي مردم دنيا (جلدهاي 9 تا 12)، ترجمه‌ي حسين ابراهيمي (الوند) و ديگران، تهران: نشر افق، چاپ سوم.