ماده ۲۹ قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا نحوه ارائه درخواست اعلام نهادهای ارزیابی انطباق را تبیین می‌کند و مشخص می‌سازد که این درخواست باید شامل شرح فعالیت‌ها، حوزه صلاحیت، ماژول‌های ارزیابی و انواع سامانه‌های هوش مصنوعی مربوط باشد. ارائه گواهی اعتباربخشی در صورت وجود الزامی است و در نبود آن، نهاد متقاضی باید مدارک جایگزین برای اثبات انطباق با الزامات ماده ۳۱ ارائه دهد. همچنین این ماده امکان استفاده از سوابق اعلام پیشین ذیل سایر مقررات اتحادیه را پیش‌بینی کرده و بر ضرورت به‌روزرسانی مستمر مستندات به‌منظور نظارت مداوم بر انطباق تأکید دارد.
ماده قبلی: قانون هوش مصنوعی اروپا - فصل4؛ ماده28: مراجع اعلام‌کننده
 

ماده ۲۹: درخواست نهاد ارزیابی انطباق برای اعلام (Notification)

۱. نهادهای ارزیابی انطباق موظف‌اند درخواست اعلام (نوتیفیکیشن) خود را به مرجع اعلام‌کننده دولت عضوی که در آن مستقر هستند، ارائه نمایند.

۲. درخواست اعلام باید همراه باشد با شرح فعالیت‌های ارزیابی انطباق، ماژول یا ماژول‌های ارزیابی انطباق و انواع سامانه‌های هوش مصنوعی که نهاد ارزیابی انطباق مدعی صلاحیت برای آن‌هاست؛ همچنین، در صورت وجود، باید گواهی اعتباربخشی صادره از سوی نهاد ملی اعتباربخشی که دلالت بر انطباق نهاد مزبور با الزامات مقرر در ماده ۳۱ دارد، ضمیمه شود. هرگونه سند معتبر مربوط به اعلام یا تعیین صلاحیت پیشین متقاضی ذیل سایر مقررات هماهنگ‌سازی اتحادیه نیز باید به درخواست پیوست گردد.


۳. در صورتی که نهاد ارزیابی انطباق ذی‌ربط قادر به ارائه گواهی اعتباربخشی نباشد، موظف است کلیه مدارک و مستندات لازم را در اختیار مرجع اعلام‌کننده قرار دهد تا امکان راستی‌آزمایی، شناسایی و نظارت مستمر بر رعایت الزامات مقرر در ماده ۳۱ فراهم شود.

۴. در خصوص نهادهای اعلام‌شده‌ای که بر اساس سایر مقررات هماهنگ‌سازی اتحادیه تعیین صلاحیت شده‌اند، تمامی اسناد و گواهی‌های مرتبط با آن تعیین صلاحیت‌ها می‌تواند، حسب مورد، برای پشتیبانی از فرآیند اعلام ذیل این مقرره مورد استفاده قرار گیرد. نهاد اعلام‌شده موظف است هرگاه تغییرات مرتبطی رخ دهد، مستندات موضوع بندهای (۲) و (۳) این ماده را به‌روزرسانی نماید تا مرجع مسئول نهادهای اعلام‌شده قادر به نظارت و احراز تداوم انطباق با کلیه الزامات مقرر در ماده ۳۱ باشد.
 

تحلیل بندبه‌بند ماده ۲۹

تحلیل بند ۱
این بند قاعده صلاحیت سرزمینی را تثبیت می‌کند و مقرر می‌دارد که نهاد ارزیابی انطباق تنها می‌تواند به مرجع اعلام‌کننده کشوری که در آن مستقر است، مراجعه نماید. این امر از بروز «گردش مقرراتی» جلوگیری کرده و مسئولیت نظارتی هر نهاد را به‌طور شفاف به یک دولت عضو منتسب می‌کند.

تحلیل بند ۲
این بند محتوا و مدارک اصلی درخواست اعلام را مشخص می‌سازد. تأکید بر شرح دقیق فعالیت‌ها، ماژول‌های ارزیابی و انواع سامانه‌های هوش مصنوعی، نشان‌دهنده رویکرد صلاحیت‌محور و تخصصی اتحادیه اروپا است. همچنین، پذیرش اسناد مربوط به اعلام‌های پیشین ذیل سایر مقررات اتحادیه، اصل هماهنگی و عدم دوباره‌کاری مقرراتی را تقویت می‌کند.


تحلیل بند ۳
این بند انعطاف‌پذیری نظام حقوقی را نشان می‌دهد و مانع از آن می‌شود که نبود گواهی اعتباربخشی به‌تنهایی موجب محرومیت نهاد متقاضی گردد. در عین حال، بار اثبات انطباق به‌طور کامل بر عهده نهاد ارزیابی انطباق گذاشته شده و مرجع اعلام‌کننده اختیار کامل برای راستی‌آزمایی و نظارت مستمر خواهد داشت.

تحلیل بند ۴
این بند به تداوم نظارت و پویایی فرآیند اعلام می‌پردازد. استفاده از اسناد پیشین، فرآیند اعلام را تسهیل می‌کند، اما الزام به به‌روزرسانی مستندات تضمین می‌کند که انطباق نهاد ارزیابی انطباق صرفاً مقطعی نباشد، بلکه به‌صورت مستمر و پایدار با الزامات ماده ۳۱ حفظ شود.


منبع: ترجمه شده توسط واحد فناوری های نوین سایت راسخون