قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 140

این ملاحظه از قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا تصریح می‌کند که ارائه‌دهندگان و متقاضیان ارائه سامانه‌های هوش مصنوعی در «محیط‌های آزمون نظارتی» می‌توانند تحت شرایط مشخص، از داده‌های شخصی که قبلاً برای اهداف دیگری جمع‌آوری شده‌اند، برای توسعه سامانه‌های خاصی که در راستای منافع عمومی هستند استفاده کنند.

این استفاده باید کاملاً مطابق با مقررات حفاظت از داده‌های اتحادیه اروپا انجام شود و به هیچ عنوان سایر تعهدات کنترل‌کنندگان داده یا حقوق اشخاص موضوع داده را نقض نمی‌کند. همچنین این مقرره تأکید دارد که چنین استفاده‌ای مجوزی برای تصمیم‌گیری خودکار بدون رعایت شرایط قانونی نیست و ارائه‌دهندگان موظف‌اند با اتخاذ تدابیر حفاظتی مناسب و همکاری با مقامات ذی‌صلاح، خطرات احتمالی برای ایمنی، سلامت و حقوق بنیادین را به‌سرعت و با حسن نیت کاهش دهند.  

 

خلاصه قانون هوش مصنوعی  اروپا: ملاحظه 140:

این مقرره باید مبنای حقوقی لازم را برای ارائه‌دهندگان و ارائه‌دهندگان بالقوه در محیط آزمون نظارتی هوش مصنوعی فراهم آورد تا بتوانند داده‌های شخصی که برای اهدافی غیر از اهداف اولیه جمع‌آوری شده‌اند را، صرفاً برای توسعه برخی سامانه‌های هوش مصنوعی در راستای منافع عمومی در چارچوب آن محیط آزمون نظارتی، مورد استفاده قرار دهند؛ آن هم تنها تحت شرایط مشخص و مطابق با ماده ۶ بند ۴ و ماده ۹ بند ۲ جزء (گ) از مقرره (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۶/۶۷۹، و مواد ۵، ۶ و ۱۰ از مقرره (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۸/۱۷۲۵، و بدون خدشه به ماده ۴ بند ۲ و ماده ۱۰ از دستورالعمل (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۶/۶۸۰.

کلیه سایر تعهدات کنترل‌کنندگان داده و حقوق اشخاص موضوع داده طبق مقررات (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۶/۶۷۹ و (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۸/۱۷۲۵ و دستورالعمل (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۶/۶۸۰ همچنان لازم‌الاجرا باقی می‌مانند. به‌ویژه، این مقرره نباید به‌عنوان مبنای حقوقی در معنای ماده ۲۲ بند ۲ جزء (ب) از مقرره (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۶/۶۷۹ و ماده ۲۴ بند ۲ جزء (ب) از مقرره (اتحادیه اروپا) ۲۰۱۸/۱۷۲۵ تلقی شود.

ارائه‌دهندگان و ارائه‌دهندگان بالقوه در محیط آزمون نظارتی هوش مصنوعی باید تضمین نمایند که تدابیر حفاظتی مناسب اتخاذ شده و با مقامات ذی‌صلاح همکاری می‌کنند، از جمله از طریق تبعیت از راهنمایی‌های آنان و اقدام سریع و با حسن نیت برای کاهش مناسب هرگونه خطر قابل توجه شناسایی‌شده نسبت به ایمنی، سلامت و حقوق بنیادین که ممکن است در جریان توسعه، آزمایش و آزمون در آن محیط به وجود آید.
 

تحلیل بند به بند ملاحظه 140

1. ایجاد مبنای حقوقی برای استفاده ثانویه از داده‌ها:
   این بخش اجازه می‌دهد داده‌های شخصی که قبلاً برای هدفی دیگر جمع‌آوری شده‌اند، در محیط آزمون برای توسعه هوش مصنوعی استفاده شوند. اما این یک اجازه مطلق نیست؛ بلکه «محدود، هدفمند و مشروط» است.
2. محدود شدن به منافع عمومی:
   استفاده از داده‌ها فقط زمانی مجاز است که توسعه سامانه هوش مصنوعی در راستای «منافع عمومی» باشد. این قید، جلوی استفاده تجاری صرف یا سوءاستفاده را می‌گیرد.
3. الزام به رعایت مقررات حفاظت از داده:
   ارجاع به چندین مقرره اروپایی نشان می‌دهد که این مجوز در خلأ نیست؛ بلکه کاملاً در چارچوب سخت‌گیرانه قوانین حفاظت از داده اعمال می‌شود.
4. عدم تأثیر بر سایر تعهدات و حقوق:
   حتی با وجود این مجوز، تمام تعهدات کنترل‌کنندگان داده (مثل شفافیت، امنیت، محدودیت هدف) و حقوق افراد (مثل دسترسی، حذف، اعتراض) همچنان پابرجاست.
5. عدم ایجاد مجوز برای تصمیم‌گیری خودکار:
   این مقرره به‌صراحت بیان می‌کند که نمی‌توان از آن برای توجیه تصمیم‌گیری‌های کاملاً خودکار (بدون مداخله انسانی) استفاده کرد، مگر در چارچوب‌های قانونی جداگانه.
6. لزوم اتخاذ تدابیر حفاظتی:
   ارائه‌دهندگان باید اقدامات فنی و سازمانی مناسب برای حفاظت از داده‌ها و کاهش ریسک‌ها اتخاذ کنند. این یعنی «حفاظت پیش‌فرض و طراحی‌شده».
7. الزام به همکاری با مقامات ذی‌صلاح:
   شرکت‌ها نمی‌توانند مستقل و بدون نظارت عمل کنند؛ بلکه باید با نهادهای نظارتی همکاری کرده و از راهنمایی‌های آن‌ها تبعیت کنند.
8. مدیریت فعال ریسک‌ها:
   هرگونه خطر برای ایمنی، سلامت یا حقوق بنیادین باید سریعاً شناسایی و کاهش داده شود. این نشان‌دهنده رویکرد «پیشگیرانه و مسئولانه» قانون‌گذار است.

منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون