درباره انيميشن «پونيو»
درباره انيميشن «پونيو»
درباره انيميشن «پونيو»
نويسنده:نيره رضايي مطلق
سالهاي زيادي از ورود انيميشنهاي كامپيوتري به دنياي كودكان و نوجوانان ميگذرد.شايد ساخت مجموعهي دنياي اسباب بازي 1 و 2 نقطهي شروع اين تحول بود و پس از آن هم تا امروز بسياري از نوجوانان از انواع انيميشنهاي كامپيوتري لذت ميبرند.با اين حال اين به معني دوست نداشتن و عدم علاقهي آنها به كارتونها و انيميشنهاي دستي نيست. چرا كه هنوز هم ديدن آثاري چون شير شاه، غول آهني، تام و جري، پلنگ صورتي، لوك خوش شانس و بسياري از آثار ديگر براي ما لذت بخش است.در واقع آنچه در اين ميان مهم است حرفي است كه قرار است از دل يك مجموعه يا اثر بيرون بيايد نه شيوه و شكل نمايش آن اثر.مخاطب اگر با شخصيتها و قصه ارتباط برقرار كند آن را به راحتي ميپذيرد.
به همين بهانه ميتوان سراغ انيميشن «پونيو»رفت.يك اثر سنتي ژاپني كه هايائو ميازاكي انيميشنساز با سابقهي ژاپني آن را كارگرداني كرده است.بسياري از ما نام ميازاكي را با دو انيميشن جذاب «شهر ارواح»و «قلعهي متحرك هاول» ميشناسيم، كارگرداني كه هنوز به شكل سنتي كار ميكند و راز ماندگاري آثارش هم علاوه بر جذابيت تصاوير به قصه، محتوا و توجه به سنتهاي قديمي و استفاده از تخيل در آثارش برمي گردد.انيميشن «پونيو روي صخرهي كنار دريا»آخرين اثر او است.اين اثر جايزهي بهترين آهنگساز را از جوايز آسيايي دريافت كرد و نامزد بهترين كارگرداني هم شد.
با اين حال آنچه باعث شده كه «پونيو» بار ديگر مورد توجه قرار گيرد كاري است كه كارگردان «دنياي اسباببازي»و «شركت هيولاها»يعني جان لستر انجام داده است.
جان لستر كه هنوز شاهكار انيميشن «ماتينها»ي او را به ياد داريم تصميم گرفته نسخهي جديد اين اثر را بسازد و به قول معروف آن را دوبارهسازي كند و بر روي آن دوبلهي انگليسي بگذارد.و حالا سينماها در فصل تابستان و پاييز با اكران اين نسخهى جديد بار ديگر كودكان و نوجوانان را به ديدن اين اثر فانتزي و ماجراجويانه تشويق كردهاند.
اين در حالي است كه هم او و هم پونيو ميخواهند كه پونيو بتواند همچنان يك موجود انساني باقي بماند.
فيلم حتي به نوعي اشارهاي استعاري به طوفان نوح دارد، همچنان كه طوفان نوح باعث شد گناهكاران و زشتيها از روي زمين پاك شوند.در اينجا هم دريا طغيان ميكند و همهى شهر را در بر ميگيرد تا آب كه مظهر پاكي و زيبايي است تمام اين ناپاكيها و زشتيها را از روي شهر پاك كند، هر چند اين طغيان باعث مرگ هيچ انساني نميشود و تنها به آنها ياد ميدهد كه با طبيعت چگونه رفتار كنند و آن را دوست بدارند.پونيو در اين ميان با قايق كوچكي به ميان انسانها ميآيد و به آنها كه خانههايشان زير آب مانده است نويد زندگي سالم را ميدهد.
نكتهي جالب ديگر اينكه گويي ميازاكي هيچگاه دوست ندارد در آثارش شخصيتهاي منفي بگنجاند و همهى آنها را دوست داشتني هستند و حضور شخصيتهاي مورد قبول بچهها نه تنها اثرش را يكنواخت نميكند بلكه روح صلح و آرامش را به آنها تزريق ميكند.
اين خصلت ميازاكي است كه در همهي آثارش از جمله «شهر ارواح»و «قلعه متحرك هاول»در عين استفاده از تخيل و سرگرمي يك سري مباحث جدي مربوط به جوامع مدرن را مطرح كند و خصوصاً به بحث محيط زيست همچون ديگر آثارش بپردازد.شايد چون ژاپن كشوري است كه با مسائل محيط زيستي دريايي بيشتري روبهرو است.اين نوع نگاه به كارگردان منتقل شده باشد اما اين دليل نميشود كه بينندهي غير ژاپني از آن بهره نبرد و خوشش نيايد.
جان لستر دليل بازسازي اين انيميشن را قصهى زيبا و حال و هواي بحثانگيزش ميداند.او كه سعي كرده در نسخه بازسازي مخاطبان عام را در نظر بگيرد و بحث حفظ محيط زيست را پر رنگتر كند، معتقد است كه هنوز هم بسياري از مخاطبان دوست دارند انيميشنهاي سنتي را تماشا كنند و نميتوان گفت دنياي كامپيوتر و بازيهاي رايانهاي يا انيميشنهاي رايانهاي روح سنتي را از بچهها گرفته است.
«پونيو»اثري زيبا و به ياد ماندني است و موسيقي قوي و تأثيرگذار و البته متفاوتاش بار زيادي براي جذابيت قصه را بر دوش كشيده است.
استفاده از يك موسيقي اپرايي در شروع كارتون و بعد سمفونياي قوي بر خلاف تصور كه كودكان آن را نميپذيرند بسيار مورد توجه قرار گرفته و اين كار جسورانه به اثر ارزش و اعتباري خاص داده است. در نسخهي اكران شده فيلم در امريكا و كانادا كه جان لستر آن را كارگرداني كرده است.بازيگران مطرحي به جاي كاراكترهاي اصلي صحبت ميكنند. راجر پرت منتقد معروف سينمايي درباره اين انيميشن معتقد است:ميازاكي 68 ساله كه استاد سينمايي انيميشن ژاپن است با اين فيلم راه خود را مثل گذشته ادامه داده است و اثري زيبا خلق كرده است. اين اثر با آثار كلاسيك مثل «پينوكيو»و «سفيدبرفي»برابري ميكند و يكي از رقباي اصلي انيميشنهاي ديزني محسوب ميشود.
منبع:نشريه ي شاهد نوجوان،شماره ي 56.
به همين بهانه ميتوان سراغ انيميشن «پونيو»رفت.يك اثر سنتي ژاپني كه هايائو ميازاكي انيميشنساز با سابقهي ژاپني آن را كارگرداني كرده است.بسياري از ما نام ميازاكي را با دو انيميشن جذاب «شهر ارواح»و «قلعهي متحرك هاول» ميشناسيم، كارگرداني كه هنوز به شكل سنتي كار ميكند و راز ماندگاري آثارش هم علاوه بر جذابيت تصاوير به قصه، محتوا و توجه به سنتهاي قديمي و استفاده از تخيل در آثارش برمي گردد.انيميشن «پونيو روي صخرهي كنار دريا»آخرين اثر او است.اين اثر جايزهي بهترين آهنگساز را از جوايز آسيايي دريافت كرد و نامزد بهترين كارگرداني هم شد.
با اين حال آنچه باعث شده كه «پونيو» بار ديگر مورد توجه قرار گيرد كاري است كه كارگردان «دنياي اسباببازي»و «شركت هيولاها»يعني جان لستر انجام داده است.
جان لستر كه هنوز شاهكار انيميشن «ماتينها»ي او را به ياد داريم تصميم گرفته نسخهي جديد اين اثر را بسازد و به قول معروف آن را دوبارهسازي كند و بر روي آن دوبلهي انگليسي بگذارد.و حالا سينماها در فصل تابستان و پاييز با اكران اين نسخهى جديد بار ديگر كودكان و نوجوانان را به ديدن اين اثر فانتزي و ماجراجويانه تشويق كردهاند.
نجات كرهي زمين به دست پري دريايي
اين در حالي است كه هم او و هم پونيو ميخواهند كه پونيو بتواند همچنان يك موجود انساني باقي بماند.
تخيل و سرگرمي و حفظ محيط زيست
فيلم حتي به نوعي اشارهاي استعاري به طوفان نوح دارد، همچنان كه طوفان نوح باعث شد گناهكاران و زشتيها از روي زمين پاك شوند.در اينجا هم دريا طغيان ميكند و همهى شهر را در بر ميگيرد تا آب كه مظهر پاكي و زيبايي است تمام اين ناپاكيها و زشتيها را از روي شهر پاك كند، هر چند اين طغيان باعث مرگ هيچ انساني نميشود و تنها به آنها ياد ميدهد كه با طبيعت چگونه رفتار كنند و آن را دوست بدارند.پونيو در اين ميان با قايق كوچكي به ميان انسانها ميآيد و به آنها كه خانههايشان زير آب مانده است نويد زندگي سالم را ميدهد.
نكتهي جالب ديگر اينكه گويي ميازاكي هيچگاه دوست ندارد در آثارش شخصيتهاي منفي بگنجاند و همهى آنها را دوست داشتني هستند و حضور شخصيتهاي مورد قبول بچهها نه تنها اثرش را يكنواخت نميكند بلكه روح صلح و آرامش را به آنها تزريق ميكند.
اين خصلت ميازاكي است كه در همهي آثارش از جمله «شهر ارواح»و «قلعه متحرك هاول»در عين استفاده از تخيل و سرگرمي يك سري مباحث جدي مربوط به جوامع مدرن را مطرح كند و خصوصاً به بحث محيط زيست همچون ديگر آثارش بپردازد.شايد چون ژاپن كشوري است كه با مسائل محيط زيستي دريايي بيشتري روبهرو است.اين نوع نگاه به كارگردان منتقل شده باشد اما اين دليل نميشود كه بينندهي غير ژاپني از آن بهره نبرد و خوشش نيايد.
جان لستر دليل بازسازي اين انيميشن را قصهى زيبا و حال و هواي بحثانگيزش ميداند.او كه سعي كرده در نسخه بازسازي مخاطبان عام را در نظر بگيرد و بحث حفظ محيط زيست را پر رنگتر كند، معتقد است كه هنوز هم بسياري از مخاطبان دوست دارند انيميشنهاي سنتي را تماشا كنند و نميتوان گفت دنياي كامپيوتر و بازيهاي رايانهاي يا انيميشنهاي رايانهاي روح سنتي را از بچهها گرفته است.
«پونيو»اثري زيبا و به ياد ماندني است و موسيقي قوي و تأثيرگذار و البته متفاوتاش بار زيادي براي جذابيت قصه را بر دوش كشيده است.
استفاده از يك موسيقي اپرايي در شروع كارتون و بعد سمفونياي قوي بر خلاف تصور كه كودكان آن را نميپذيرند بسيار مورد توجه قرار گرفته و اين كار جسورانه به اثر ارزش و اعتباري خاص داده است. در نسخهي اكران شده فيلم در امريكا و كانادا كه جان لستر آن را كارگرداني كرده است.بازيگران مطرحي به جاي كاراكترهاي اصلي صحبت ميكنند. راجر پرت منتقد معروف سينمايي درباره اين انيميشن معتقد است:ميازاكي 68 ساله كه استاد سينمايي انيميشن ژاپن است با اين فيلم راه خود را مثل گذشته ادامه داده است و اثري زيبا خلق كرده است. اين اثر با آثار كلاسيك مثل «پينوكيو»و «سفيدبرفي»برابري ميكند و يكي از رقباي اصلي انيميشنهاي ديزني محسوب ميشود.
منبع:نشريه ي شاهد نوجوان،شماره ي 56.
مقالات مرتبط
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}