محمد کايت نورست رويش

شاعر : امير خسرو دهلوي

سواد روشن و الليل، مويشمحمد کايت نورست رويش
کزو نازند هم انجم هم افلاکگرامي نازنين حضرت پاک
مه و خورشيد شمع خويش از آن سوختچو نور پاکش اول مشعل افروخت
محب صانع و محبوب او نيزهم از معشوق و عاشق نيست تمييز
به عرش قلب رايت کرده بر پايبه قلب عرش گشته مسند آر اي
جهان يک قطره از باران جودشبشر دري درياي وجودش
قلم سر گشته در سوداي رازشزهي امي، نظر بر لوح بازش
يد الله دستگاه احترامشحريم الله ز محمودي مقامش
گهي مهمان بغار عنکبوتيگهي همخوان مسکينان به قوتي
شفاعت را به بالا کرده معراجبه عون امت مسکين و محتاج