محمد کايت نورست رويش

محمد کايت نورست رويش شاعر : امير خسرو دهلوي سواد روشن و الليل، مويش محمد کايت نورست رويش کزو نازند هم انجم هم افلاک گرامي نازنين حضرت پاک مه و خورشيد شمع خويش از آن سوخت چو نور پاکش اول مشعل افروخت محب صانع و محبوب او نيز هم از معشوق و عاشق نيست تمييز به عرش قلب رايت کرده بر پاي به قلب عرش گشته مسند آر اي جهان يک قطره از باران جودش بشر دري درياي وجودش قلم سر گشته در سوداي رازش زهي امي، نظر بر لوح بازش يد الله دستگاه احترامش ...