گلخني کرد به شاهي نگاه
شاعر : امير خسرو دهلوي
| رفت دلش در خم گيسوي شاه | | گلخني کرد به شاهي نگاه | | سوخته برويش برابر نماز | | شه چو به گرما به رسيدي فراز | | گاه به مردي و گهي زيستي | | در رخ شه ديدي و بگريستي | | در دل از آن سوز اثر يافتي | | شاه در و ديد و دريافتي | | خندهي دزديده نهفتي بنوش | | کردي از آن گريهي دزديده جوش | | جذبهي عاشق رگ جانش گرفت | | روزي از آن غم که غانش گرفت | | گرم سوي گلخني خود شتافت | | رخش ز گرما به دگر سوي تافت | | تاب نياورد چو آن روي ديد | | گلخني سوخته کان سوي ديد | | سوي دگر شعله گرفتش چو برق | | او شده زان سوي به نظاره غرق | | او به تماشا ز خود آگه نبود | | سوخت ز تن نيمي و برخاست دود | | تا به دود سوخته بود او تمام | | سوختنش ديد چو معشوق خام | | لاف چو خسرو مزن از عشق يار | | اي که بميري ز تف يک شرار | |
مقالات مرتبط
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}