باز دوش آن صنم باده‌فروش

شاعر : انوري

شهري از ولوله آورد به جوشباز دوش آن صنم باده‌فروش
چون پرندوش نه بيهش نه به هوشصبحدم بود که مي‌شد به وثاق
چادر افکنده ز شنگي بر دوشدست برکرده به شوخي از جيب
دام دلها زده از مرزنگوشدامن از خواب کشان در نرگس
زهره‌اش از باد سحر سنبل‌پوشلاله‌اش از آتش مي پروين پاش
او يکي چنگ خوش اندر آغوشپيشکارش قدح باده به دست
تا بود پرده درو پرده نيوشراهوي کرده بعمدا پرده
آن کش فتنه‌کش آفت‌کوشطلع الصبح علي اسعد فال
مير عالم نشنيدست به گوشبم سه تا در عمل آورده چنانک
واي اگر شهر برآشفتي دوشقول اين صوت چنان مطرب او
دوش گشتست بر آوازش نوشاي بسا شربت خون کز غم اوي
کس در اين فتنه نباشد خاموشروستايي بچه‌اي شهر بسوخت
درگه مير خراسان و خروشگر شبي ديگر از اين جنس کند