باز دوش آن صنم بادهفروش
شاعر : انوري
| شهري از ولوله آورد به جوش | | باز دوش آن صنم بادهفروش | | چون پرندوش نه بيهش نه به هوش | | صبحدم بود که ميشد به وثاق | | چادر افکنده ز شنگي بر دوش | | دست برکرده به شوخي از جيب | | دام دلها زده از مرزنگوش | | دامن از خواب کشان در نرگس | | زهرهاش از باد سحر سنبلپوش | | لالهاش از آتش مي پروين پاش | | او يکي چنگ خوش اندر آغوش | | پيشکارش قدح باده به دست | | تا بود پرده درو پرده نيوش | | راهوي کرده بعمدا پرده | | آن کش فتنهکش آفتکوش | | طلع الصبح علي اسعد فال | | مير عالم نشنيدست به گوش | | بم سه تا در عمل آورده چنانک | | واي اگر شهر برآشفتي دوش | | قول اين صوت چنان مطرب او | | دوش گشتست بر آوازش نوش | | اي بسا شربت خون کز غم اوي | | کس در اين فتنه نباشد خاموش | | روستايي بچهاي شهر بسوخت | | درگه مير خراسان و خروش | | گر شبي ديگر از اين جنس کند | |
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}