اي رايت دولت ز تو بر چرخ رسيده

شاعر : انوري

وي چشم وزارت چو تو دستور نديدهاي رايت دولت ز تو بر چرخ رسيده
بر دامن تو دست معالي نرسيدهبر پايه‌ي تو پاي توهم نسپرده
با کلک تو تير فلک انگشت گزيدهبا قدر تو اوج زحل از دست فتاده
از روي رضا گوش قضا جمله شنيدهدر نظم جهان هرچه صرير قلمت گفت
کز خلق بمانند يکي ناگرويدهاعجاز تو در شرع وزارت نه به حديست
در ديده‌ي احرار جهان مردم ديدهاي مردم آبي شده بي‌باس تو عمري
انصاف تو امروز به جانش بخريدهدي خانه فروش ستم آنرا که برانداخت
اطفال در آن عهد که ابهام مکيدهاز خنصر چپ عقد اياديت گرفته
تعجيل زمان در ره عزم تو دويدهآرام زمين بر در حزم تو نشسته
مرغ عمل خصم تو از بيضه پريدهتخم غرض بخت تو بر خاره برسته
طفلي است در آغوش رقيبي غنويدهبر خاک درت ملک گويي که از آرام
جز آب حيات از سر کلکت نچکيدهدرکام جهان آب شد از تف ستم خشک
تا سنبله از خرمن اقبال تو چيدهگردون که يکي خوشه چنش ماه نو آمد
از بوالعجبي فتنه عنان باز کشيدهآنجا که گران گشت رکاب سخط تو
تا عهد تو چون ماهي بي‌آب طپيدهبي‌آب رخ طالع مه‌پرور تو ماه
هر پشت که در صدر تو يک روز خميدهپشتي شده در نيک و بد ابناي جهان را
يکبار نسيمي ز رضاي تو وزيدهدندان خزان کند بر آن شاخ که بر وي
آهوي ختن کشته‌ي خلق تو چريدهزنبور خزر فضله‌ي لطف تو سرشته
آهو بره در خواب‌ستان شير مکيدهدر عهد نفاذ تو ز پستان پلنگان
در مرتبه با شير بساطت نچخيدهشير فلک آن شير سراپرده‌ي دوران
چون شبپره در سايه‌ي حفظ تو خزيدهمي‌بينم از اين مرتبه خورشيد فلک را
از دوک زبان بر سرو بر پاي تنيدهبدخواه تو چون کرم بريشم کفن خويش
بر يکدگر افتاده دو صد ديو رميدهبر چرخ ممالک ز شهاب قلم تست
يک چاشني از شربت قهر تو چشيدهکورا که تب و لرزه‌اش از بيم تو دارد
گيرم که جهان پر شود از خيک دميدهغور تو نه بحريست کزو عبره توان کرد
چون ابر خراميده و چون سرو چميدهتو در چمن دولت و در باغ وزارت
مسعود علي آن دو ملک‌شان بگزيدهديروز به جاي پدر و جد تو بودست
نشگفت عطاييست سزاوار و سزيدهامروز اگر نوبت ايشان به تو آمد
سهم رسن پيسه خورد مار گزيدهتا تار شب و روز چنان نيست کز ايشان
وز حادثه چون صبح دوم جامه دريدهخصم تو چو شب باد همه جاي سيه‌روي
دل در برش از نايبه چون نار کفيدهرخسار چو آبي ز عنا گرد گرفته
وان غصه چو خارش همه در ديده خليدههر ساعتش از غصه گلي تازه شکفته