مرا سر بلندي ز سوداي اوست

شاعر : اوحدي مراغه اي

سري دوست دارم که در پاي اوستمرا سر بلندي ز سوداي اوست
که بر مهر روي دلاراي اوستمزاج دلم گرم از آن مي‌شود
که در سينه گنج تمناي اوستمرا زيبد ار لاف شاهي زنم
که آن ذره خالي ز سوداي اوستنيابي در اجزاي من دره‌اي
لبم جاي ذکر و دلم جاي اوستسرم جاي شور و تنم جاي شوق
که: مجنون آشفته شيداي اوستکه نزديک ليلي خبر مي‌برد؟
که در بند زلف سمن ساي اوستدل اوحدي کي برآيد ز بند؟