مرا سر بلندي ز سوداي اوست

مرا سر بلندي ز سوداي اوست شاعر : اوحدي مراغه اي سري دوست دارم که در پاي اوست مرا سر بلندي ز سوداي اوست که بر مهر روي دلاراي اوست مزاج دلم گرم از آن مي‌شود که در سينه گنج تمناي اوست مرا زيبد ار لاف شاهي زنم که آن ذره خالي ز سوداي اوست نيابي در اجزاي من دره‌اي لبم جاي ذکر و دلم جاي اوست سرم جاي شور و تنم جاي شوق که: مجنون آشفته شيداي اوست که نزديک ليلي خبر مي‌برد؟ که در بند زلف سمن ساي اوست دل اوحدي کي برآيد ز بند؟ ...