نيست عيب ار دوست مي‌دارم منش

شاعر : اوحدي مراغه اي

با چنان رويي که دارد دشمنش؟نيست عيب ار دوست مي‌دارم منش
من نخواهم داشت دست از دامنشدشمن از دستم گريبان گو: بدر
مهر گو: هرگز متاب از روزنشاز دري کندر شود ماهي چنين
تا گذار باد بر پيراهنشکس نميخواهم که گردد گرد او
باد باشد با دل چون آهنشآه من گر خود بسوزد سنگ را
سالها با هم نکوبد هاونشعشق را با عقل اگر جمع آورند
گر بميرم خون من در گردنشآنکه جز گردنکشي با من نکرد
مرده‌ي ما خود نيرزد شيونشگر نسوزد بر منش دل عيب نيست
ميل داري، خوشه چين از خرمنشاوحدي، با يار گندم گون اگر