گر يار بلند آمد، من پستم و من پستم

شاعر : اوحدي مراغه اي

ور کار ببند آمد، من جستم و من جستمگر يار بلند آمد، من پستم و من پستم
گر خصم بود پنجه، من شستم و من شستممن حاکم اين شهرم، هم نوشم و هم زهرم
کان توبه که ديدي تو، بشکستم و بشکستماي هر سخنت کامي، در ده ز لبت جامي
زيرا که دل خود را، من خستم و من خستمهر چند به حالم من، از دست که نالم من؟
گو نيست شوند ايشان، من هستم و من هستماي مطرب درويشان، کم کن سخن خويشان
من يافتم آن خود، وارستم و وارستمهر کس به گمان خود، گويد سخنان خود
در يار که مي‌گفتم، پيوستم و پيوستماي اوحدي، ار باري، دادي خبر ياري