درهجر تو درمان دل خسته ندانم

شاعر : اوحدي مراغه اي

زان پيش که روزي به غمت مي‌گذرانمدرهجر تو درمان دل خسته ندانم
آري، برسم، گر ز غمت زنده بمانمگفتي که: به وصلم برسي زود، مخور غم
تا دل بتو بگذارم و خود را برهانمبر من ز دلست اين همه، کو قوت پايي؟
همنقد بده بوسه، که من وعده ندانمجانا، چو به نقد از بر من دل بربودي
بگذشتي و بگذاشتي از پي نگرانم؟ديدي که: چو دادم دل خود را بتو آسان
اينست که از روي تو دوري نتوانمجان از کف اندوه تو آسان نتوان برد
امروز نگه کن که: نه اينست و نه آنمدي با من آسوده دلي ديدي و ديني
بيداد مکن پر، که جواني و جوانماي مسکن من خاک درت، بر من مسکين
خود را به سر کوي تو روزي برسانماز پاي دلم اوحدي ار دست بدارد