بر گل از عنبر کمندي بسته‌اي

شاعر : اوحدي مراغه اي

گرد ماه از مشک بندي بسته‌ايبر گل از عنبر کمندي بسته‌اي
شکرش بگشوده، قندي بسته‌اياز لب لعل و دهان تنگ، خوش
دست و پاي مستمندي بسته‌اياز سر زلف پريشان هر نفس
زين شوخي بر سمندي بسته‌ايهر دم از بهر شکار خاطري
چند را کشتي و چندي بسته‌ايبيدلاني کز تو مي‌جستند کام
زانکه بر شاخ بلندي بسته‌ايميوه‌ي وصلت به ما مشکل رسد
که آتشي اندر سپندي بسته‌اينيست عيبي گر بسوزاني مرا
چون دل اندر ناپسندي بسته‌اياوحدي را کي پسندي بعد ازين؟
بر دلم کوه سهندي بسته‌ايتا تو بستي بار تبريز، اي پسر