تب دوشين در آن بت چون اثر کرد

شاعر : خاقاني

مرا فرمود و هم در شب خبر کردتب دوشين در آن بت چون اثر کرد
چه تب بود اينکه در جانان اثر کردبرفتم دست و لب خايان که يارب
چو خورشيدي که زي مغرب سفر کردبديدم زرد رويش گرم و لرزان
براي فصد، قصد نيشتر کردبفرمودم که حاضر گشت فصاد
مرا صد نيش هندي در جگر کردبهر نيشي که بر قيفال او زد
ورا خون از رگ و بازو بدر کردمرا خون از رگ جان ريخت ليکن
ز راه دستش اندر طشت زر کردبه نوک غمزه هر خون کو ز من ريخت
که خون ديده بر وي رهگذر کردتو گفتي روي خاقاني است آن طشت