| چه خوش داشت نظم روان عنصري | | به تعريض گفتي که خاقانيا |
| ز ممدوح صاحبقران عنصري | | بلي شاعري بود صاحبقران |
| غزلگو شد و مدحخوان عنصري | | ز معشوق نيکو و ممدوح نيک |
| نکردي ز طبع امتحان عنصري | | جز ار طرز مدح و طراز غزل |
| به مدح و غزل درفشان عنصري | | شناسند افاضل که چون من نبود |
| نکردي به سحر بيان عنصري | | که اين سحر کاري که من ميکنم |
| به يک شيوه شد داستان عنصري | | ز ده شيوه کان حيلت شاعري است |
| همان شيوهي باستان عنصري | | مرا شيوهي خاص و تازه است و داشت |
| که حرفي ندانست از آن عنصري | | نه تحقيق گفت و نه وعظ و نه زهد |
| ز محمود کشور ستان عنصري | | به دور کرم بخششي نيک ديد |
| ز يک فتح هندوستان عنصري | | به ده بيت صد بدره و برده يافت |
| ز زر ساخت آلات خوان عنصري | | شنيدم که از نقره زد ديگدان |
| خسک ساختي ديگدان عنصري | | اگر زنده ماندي در اين دور بخل |
| پريوار جز استخوان عنصري | | نخوردي ز خوانهاي اين مردمان |
| زدي بوسه چون پر نان عنصري | | به بوي دو نان پيش دونان شدي |
| چو من در نيام دهان عنصري | | ز تير فلک تيغ چستي نداشت |
| چو من در سه شاخ بنان عنصري | | ز ني دور باش دو شاخي نداشت |
| بزرگ آيت و خرده دان عنصري | | نبوده است چون من گه نظم و نثر |
| نبود آفتاب جهان عنصري | | به نظم چو پروين و نثر چو نعش |
| نه سحبان يعرب زبان عنصري | | اديب و دبير و مفسر نبود |
| به زر بود خرم روان عنصري | | چنانک اين عروس از درم خرم است |
| ستد زر و شد شادمان عنصري | | دهم مال و پس شاد باشم کنون |
| به دولت بر از آسمان عنصري | | به دانش بر از عرش گر رفته بود |
| به دولت شدن چون توان عنصري | | به دانش توان عنصري شد وليک |
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}