شکر تنگ تو تنگ شکر آمد

شاعر : خواجوي کرماني

حلقه‌ي لعل تو درج گهر آمدشکر تنگ تو تنگ شکر آمد
بشکر خنده‌ي شيرين چو در آمدلبت از تنگ شکر شور برآورد
قامت خويشتنم در نظر آمدچونظر در خم ابروي تو کردم
سيلم از خون جگر برکمر آمدچون ز عشق کمرت کوه گرفتم
همه گويند که عمرت بسرآمدگردمي بر سر بالين من آئي
عاقبت کام من خسته برآمدکامم اين بود که جان برتو فشانم
گر چه پيکان غمش بر جگر آمدخواجو آن نيست که از درد بنالد