به مهر روي تو در آفتاب نتوان ديد

شاعر : خواجوي کرماني

ببوي زلف تودر مشک ناب نتوان ديدبه مهر روي تو در آفتاب نتوان ديد
ولي چه سود که آن جز بخواب نتوان ديددو چشم مست تو ديشب بخواب مي‌ديدم
فروغ آتش رويت در آب نتوان ديداگر چه آب رخت عين آتشست وليک
به هيچ روي مهي شب نقاب نتوان ديدچو ماه مهر فروزت به زير سايه‌ي شب
اگر چه در شب تار آفتاب نتوان ديدرخ تو در شکن زلف پرشکن ديدم
بيار باده که جز در شراب نتوان ديدخواص چشمه‌ي نوشت که جوهر روحست
که گنج عشق تو جز در خراب نتوان ديددل شکسته‌ي خواجو خراب گشت و وراست