مستم ز دو چشم نيمه مستش

شاعر : خواجوي کرماني

وز پاي درآمدم ز دستشمستم ز دو چشم نيمه مستش
برخاست قيامت از نشستشگفتم بنشين و فتنه بنشان
داديم عنان دل بدستشآنرا که دلي بدست نارد
دل بسته‌ي زلف پر شکستشجان تشنه‌ي لعل آبدارش
آن درج عقيق نيست هستشهستم بگمان که هست يا نيست
چون مردم چشم مي پرستشدر عين خمار چند باشيم
خواجو ز دو چشم نيمه مستشياران ز مي شبانه مستند