با فراقت چند سازم برگ تنهاييم نيست

شاعر : سعدي

دستگاه صبر و پاياب شکيباييم نيستبا فراقت چند سازم برگ تنهاييم نيست
ترس تنهاييست ور نه بيم رسواييم نيستترسم از تنهايي احوالم به رسوايي کشد
بوسه بر پايت دهم چون دست بالاييم نيستمرد گستاخي نيم تا جان در آغوشت کشم
زاغ بانگي مي‌کنم چون بلبل آواييم نيستبر گلت آشفته‌ام بگذار تا در باغ وصل
چشم خودبيني ندارم روي خودراييم نيستتا مصور گشت در چشمم خيال روي دوست
بار جورت مي‌برم گر چه تواناييم نيستدرد دوري مي‌کشم گر چه خراب افتاده‌ام
من که را جويم که چون تو طبع هرجاييم نيستطبع تو سير آمد از من جاي ديگر دل نهاد
با همه آتش زباني در تو گيراييم نيستسعدي آتش زبانم در غمت سوزان چو شمع