تو کدامي و چه نامي که چنين خوب خرامي

شاعر : سعدي

خون عشاق حلالست زهي شوخ حراميتو کدامي و چه نامي که چنين خوب خرامي
از تغابن که تو چون شمع چرا شاهد عاميبيم آنست دمادم که چو پروانه بسوزم
که چه شيرين حرکاتي و چه مطبوع کلاميفتنه انگيزي و خون ريزي و خلقي نگرانت
نيشکر گفت کمر بسته‌ام اينک به غلاميمگر از هيت شيرين تو مي‌رفت حديثي
بار ديگر نکند سجده بت‌هاي رخاميکافر ار قامت همچون بت سنگين تو بيند
فتنه نادر بنشيند چو تو در حال قياميبنشين يک نفس اي فتنه که برخاست قيامت
مي‌نمايند به انگشت و تو خود بدر تماميبلعجب باشد از اين خلق که رويت چو مه نو
تو چنين سرکش و بيچاره کش از خيل کداميکس نيارد که کند جور در اقبال اتابک
فتنه خانه و بازار و بلاي در و باميآفت مجلس و ميدان و هلاک زن و مردي
مرغ زيرک به حقيقت منم امروز و تو داميدر سر کار تو کردم دل و دين با همه دانش
که تو در سينه سعدي چو چراغ از پس جاميطاقتم نيست ز هر بي‌خبري سنگ ملامت