| در مکان آتش زنيد اي طايفهي ارباب حال | | بس کنيد آخر محال اي جملگي اصحاب مال |
| زين يجوز و لايجوز و خرقه و حال و محال | | زينهار و زينهار از گرم رفتن دم زنيد |
| دين فروشان گشتهاند ار آرزوي جاه و مال | | خرقهپوشان گشتهاند از بهر زرق و مخرقه |
| چند ازين حال و محال و چند ازين هجر و وصال | | اي نظامالدين و فخر ملت اي شيخ الشيوخ |
| در خط خوب تکين و در خم زلف ينال | | کي توان مر ذوالجلال و ذوالبقا را يافتن |
| آنکه باشد تشنهي شوق و کمال ذوالجلال | | پاي بند خير و شري کي شود در راه عشق |
| گر نعيم آيد مناز و گر جحيم آيد منال | | از دو بيرون نيست الا شربتي يا ضربتي |
| هشت جنت زير پر و هفت دوزخ زير بال | | مردن آن باشد که متواري شود سيمرغوار |
| هست مستغني ز آب و گل، کمال لايزال | | نيست نقصاني ز نا آورده طاعتهاي خلق |
| تا جهاني بر جدل بينيد و قومي در جدال | | اي جنيد و بايزيد از خاک سرها برکنيد |
| و آن شده بيشک ز دعويهاي بيمعني چو دال | | اين ميان را بسته اندر راه معني چون الف |
| تير ايشان ديده دوز و عشق ايشان سينه مال | | اي دريغان صادقان گرم رو در راه دين |
| از جفاهاي صهيب و از بلاهاي بلال | | کي خبر داري تو اي نامحرم نا اهل راه |
| يک رمه افراسياب و نيست پيدا پور زال | | عالمي زاغ سياه و نيست يک باز سپيد |
| پردگي گشتند زين غم اوستادان کمال | | تا حشر گردند شاگردان دونالفلتين |
| عاشقان را قحط آمد زين تباه تنگ سال | | بي مزه شد عشقبازي زين جهان بيمزه |
| وين جميلان بين کز ايشان ننگ ميدارد جمال | | وين ظريفان بين کز ايشان تنگ شد پهناي عشق |
| بيشهي شيران شرزه شد پناه هر شکال | | صف ديوان بينم اينک در مقام جبرييل |
| قدر بدر ار نيستت باري کم از قدر هلال | | عشق يعقوب ار نداري صبر ايوبيت کو |
| ورنه عمر هست بسياري نميبينم دوال | | دولتي بود آن دوالي کش عمر در کف گرفت |
| در يکي قالب نباشد جان و جانان را مجال | | يا همه جان باش يا جانان که اندر راه عشق |
| ابلهان بين با دو دريا غرق گشته در سفال | | ناريان بين با سه دوزخ سرد مانده در تموز |
| محرم و شايسته و اهل و مريد و بيملال | | در جهان آزاد مردي کو که با وي دم زنيم |
| راه صديقان به طاعت رفت بايد نه به بال | | کوي صديقان بديده رفت بايد نز قدم |
| ور به دنيا تکيه داري هست دنيا را زوال | | گر به عقبي ديده داري کوت زاد آخرت |
| نوح نهصد سال نوحه کرد تا شد همچو نال | | صدهزاران رنج بوبکر از يکي اين حرف بود |
| ور کمال نوح جويي نوحهات کو نيم سال | | گردم بوبکر خواهي بخشش يک نانت کو |
| هست اکنون گاه «کان الکاس مجريها الشمال» | | بود آن گه وقت «کان الکاس مجريها اليمين» |
| هست گفتار سنايي عشق را سحر حلال | | کاسد و فاسد شد آن سحر حرام سامري |
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}