اي شيوه‌ي تو کرشمه و ناز

شاعر : عطار

تا چند کني کرشمه آغازاي شيوه‌ي تو کرشمه و ناز
بر روي تو ديده کي کنم بازبستي در ديده از جهانم
وي ديده در انتظار مي‌سازاي جان تو در اشتياق مي‌سوز
بر آتش غم چو شمع بگدازتا روز وصال در شب هجر
در صف مقامران جانبازدر باز به عشق هرچه داري
يعني که دو کون را براندازپيمانه‌ي هر دو کون درکش
بازآي به دست شه چو شهبازاي باز چو صيد کون کردي
بر پر سوي آشيانه شو بازاي نوپر آشيان علوي
گيتي زنکي است بس فسون سازگردون خرفي است بس زبون گير
زين باديه تازيان برون تازبر مرکب روح گرد راکب
با غمزه مگو که هست غمازچون غمزده قصه‌ي غم خويش
در خلوت عاشقان طرب سازدر مجلس کم زنان قدح نوش
چون شمع سر آور از دم گازمقراض اجل گرت برد سر
مانند نبات شو سرافرازخون خوار زمين گرت خورد خون
از خلق زمانه باش ممتازچون جوهر فرد باش يعني
تا چند چو غافلان پر آزتا کي چون مقلدان غافل
بيرون مده از درون دل رازتا جان ندهي تو همچو عطار