از مي عشق تو چنان مستم

شاعر : عطار

که ندانم که نيست يا هستماز مي عشق تو چنان مستم
من ز خود رستم و درو جستمآتش عشق چون درآمد تنگ
لاجرم عاقلي نيم، مستملاجرم هست نيستم، هيچم
جرعه‌اي خوردم و ز خود رستمچند گويم ز خود که در ره عشق
بر پريدم به دوست پيوستمننگ من از من است بي من من
که به يک درد توبه بشکستمساقيا درد درد در ده زود
باز، زنار بر ميان بستمباز، خمخانه برگشادم در
زان همه حسرت است در دستمهرچه کردم به عمرهاي دراز
ديده پر خون به گوشه بنشستمترک عطار گفتم و بي او