با عشق نمي شود ازدواج كرد
با عشق نمي شود ازدواج كرد
با عشق نمي شود ازدواج كرد
اينكه چه وقت در رابطه با ديگران مي شود به ازدواج فكر كرد، سوال مهمي است كه بايد قبل از هر كاري جوابش را بدانيد.
«رابطه هايي را مي شود به سمت ازدواج برد كه در آن شناخت و آگاهي هاي كافي حاصل شده باشد و توهم نباشد.» اين اصل را اغلب در برخورد با آدم هايي كه به نوعي شيفته شان مي شويم فراموش مي كنيم و اغلب براي اينكه خيال خودمان، او و اطرافيان را راحت كنيم، خيلي زود صحبت از ازدواج مي كنيم. در حالي كه به تعبيري هنوز نه به بار است، نه به دار؛ هنوز شناخت قابل قبولي از خواسته هاي خودمان و شرايط طرف مقابل به دست نياورده ايم، ضمن اينكه حواسمان نيست كه در فاز هيجاني رابطه قرار داريم؛ شرايطي كه به هيچ وجه براي تصميم گيري مناسب نيست.
بعد از چند سوال و جواب معلوم شد آشنايي آنها عملا سه ماه است فرم رابطه به خودش گرفته. در اين سه ماه هم فقط تلفني با هم در تماس بودند و در دانشگاه يكديگر را ديده بودند.
نكته اين است كه دختران در 18 تا 24 سالگي و پسران از 20 تا 27 سالگي دگرديسي هاي شديدي را تجربه مي كنند و بعد از آن تغييراتشان قابل پيش بيني تر مي شود. اين ميان، پسر ايراني حدود 20 سالگي يك پيك مي زند و در حدود 26 سال هم يك پيك ديگر! يعني چيزي كه الان خوشت مي آيد واقعا معلوم نيست 27 سالگي ازش بدت نيايد. تجربه هم نشان داده كه معمولا انتخاب هاي 27 سالگي كمتر در معرض پشيماني قرار مي گيرد. حتي در مورد كار هم اين نظريه صادق است. با اين حساب تصور كنيد كه در 19 سالگي اين حرف زده شود، خب اين خيلي خطرناك است.
عشق، همين شيفتگي به اضافه تعميم است. دچار كشش به كل هويت طرف مي شويم. البته اين تعريف من است. ولي دوست داشتن عشقي است كه در واقع بالا و پايين را طي كرده. مثلا شما در عشق حسود هم مي شويد، اگر قرار بود آن حسادت ها آسيبي بزند تا حالا ديگر زده بود.
دوست داشتن به تعبيري عشق آب بندي شده است. به همين دليل اصلا نمي شود يك ضرب دوست داشتن را تجربه كرد و از طرفي، فقط با دوست داشتن مي شود ازدواج كرد.
با عشق و شيفتگي به هيچ عنوان نمي شود. با دوست داشتن ازدواج مطمئن تري مي شود كرد. البته قبول دارم كه ازدواج با عشق هيجان بيشتري دارد، منتها اين دنياي رويايي فقط براي هفت يا هشت ماه دوام مي آورد! از طرفي ازدواج با دوست داشتن، هيجان كمتري دارد ولي براي دوران طولاني تري مي ماند. كسي كه در 27 سالگي با دوست داشتن ازدواج مي كند، انتخابش ماندگاري بيشتري دارد و زندگي معقول تري را شروع مي كند تا كسي كه در 21 سالگي ازدواج مي كند.
منبع:همشهری جوان شماره 287
«رابطه هايي را مي شود به سمت ازدواج برد كه در آن شناخت و آگاهي هاي كافي حاصل شده باشد و توهم نباشد.» اين اصل را اغلب در برخورد با آدم هايي كه به نوعي شيفته شان مي شويم فراموش مي كنيم و اغلب براي اينكه خيال خودمان، او و اطرافيان را راحت كنيم، خيلي زود صحبت از ازدواج مي كنيم. در حالي كه به تعبيري هنوز نه به بار است، نه به دار؛ هنوز شناخت قابل قبولي از خواسته هاي خودمان و شرايط طرف مقابل به دست نياورده ايم، ضمن اينكه حواسمان نيست كه در فاز هيجاني رابطه قرار داريم؛ شرايطي كه به هيچ وجه براي تصميم گيري مناسب نيست.
طرح موضوع:
بعد از چند سوال و جواب معلوم شد آشنايي آنها عملا سه ماه است فرم رابطه به خودش گرفته. در اين سه ماه هم فقط تلفني با هم در تماس بودند و در دانشگاه يكديگر را ديده بودند.
تحليل:
آنها در فاز هيجاني بودند
آنها هنوز خودشان را هم نشناخته بودند!
نكته اين است كه دختران در 18 تا 24 سالگي و پسران از 20 تا 27 سالگي دگرديسي هاي شديدي را تجربه مي كنند و بعد از آن تغييراتشان قابل پيش بيني تر مي شود. اين ميان، پسر ايراني حدود 20 سالگي يك پيك مي زند و در حدود 26 سال هم يك پيك ديگر! يعني چيزي كه الان خوشت مي آيد واقعا معلوم نيست 27 سالگي ازش بدت نيايد. تجربه هم نشان داده كه معمولا انتخاب هاي 27 سالگي كمتر در معرض پشيماني قرار مي گيرد. حتي در مورد كار هم اين نظريه صادق است. با اين حساب تصور كنيد كه در 19 سالگي اين حرف زده شود، خب اين خيلي خطرناك است.
آنها سطح رابطه شان را درك نكرده بودند
عشق، همين شيفتگي به اضافه تعميم است. دچار كشش به كل هويت طرف مي شويم. البته اين تعريف من است. ولي دوست داشتن عشقي است كه در واقع بالا و پايين را طي كرده. مثلا شما در عشق حسود هم مي شويد، اگر قرار بود آن حسادت ها آسيبي بزند تا حالا ديگر زده بود.
دوست داشتن به تعبيري عشق آب بندي شده است. به همين دليل اصلا نمي شود يك ضرب دوست داشتن را تجربه كرد و از طرفي، فقط با دوست داشتن مي شود ازدواج كرد.
با عشق و شيفتگي به هيچ عنوان نمي شود. با دوست داشتن ازدواج مطمئن تري مي شود كرد. البته قبول دارم كه ازدواج با عشق هيجان بيشتري دارد، منتها اين دنياي رويايي فقط براي هفت يا هشت ماه دوام مي آورد! از طرفي ازدواج با دوست داشتن، هيجان كمتري دارد ولي براي دوران طولاني تري مي ماند. كسي كه در 27 سالگي با دوست داشتن ازدواج مي كند، انتخابش ماندگاري بيشتري دارد و زندگي معقول تري را شروع مي كند تا كسي كه در 21 سالگي ازدواج مي كند.
آنها فقط مي خواستند متفاوت باشند
منبع:همشهری جوان شماره 287
/ج
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}