خواص کرفس
گياه کرفس به خانواده ي جعفري (umbelliferae) تعلق دارد. اين گياه در اکثر کشور هاي اروپائي، غرب آسيا، هندوستان، چين و شمال و جنوب آفريقا کشت مي شود و از زمان قديم به عنوان دارو و غذا مورد توجه بوده و استفاده از آن هم چنان به طور وسيع ادامه دارد. امروزه اگرچه اکثر دارو هاي تهيه شده از دانه ي کرفس هستند، ولي اثرات ساقه و برگ آن که در دسترس مردم مي باشند، کم تر از اثرات همان دانه ها نيست. بيشترين محصول دانه ي کرفس جهت دارو از کشور چين و تعدادي نيز از کشور هاي اروپائي تأمين مي شود. کرفس گذشته از اين که به عنوان يک سبزي مقوي در تغذيه نقش دارد، داراي اثرات دارويي متعددي است که مهم ترين آن ها به قرار زير است.
هم چنين افراد به نور بايد از خوردن بيش از اندازه ي دانه ي کرفس خودداري کنند. چون ممکن است باعث درماتيت هاي پوستي در آن ها شود. با توجه به اين که دانه ي کرفس داراي خاصيت ضد ورم است، از آن در انگلستان بيش از 60 فرآورده ي ضد ورم تهيه مي کنند.
البته با توجه به اين که بعضي از خواص کرفس مربوط به ترکيبات موجود در اسانس (رايحه) آن است که در اثر پختن تا حد زيادي از بين مي رود، لذا اثرات کرفس خام به مراتب بيش تر از پخته ي آن است.
بنابراين براي کسب اثرات درماني مذکور، بهتر است از کرفس تازه و يا آب آن استفاده شود. مقدار مصرف کرفس به طور عادي روزانه حدود صد گرم خام و يا يک استکان از آب برگ و ساقه ي آن است.
منبع: ماهنامه ي آشپز باشي شماره ي 34
اثر ضد نقرس:
اثر ادرار آور:
اثر ضد نفخ:
اثر مسکن و آرام بخش:
اثر ضد احتباس آب در بدن:
اثر افزايش شير:
تذکر:
هم چنين افراد به نور بايد از خوردن بيش از اندازه ي دانه ي کرفس خودداري کنند. چون ممکن است باعث درماتيت هاي پوستي در آن ها شود. با توجه به اين که دانه ي کرفس داراي خاصيت ضد ورم است، از آن در انگلستان بيش از 60 فرآورده ي ضد ورم تهيه مي کنند.
چگونگي مصرف:
البته با توجه به اين که بعضي از خواص کرفس مربوط به ترکيبات موجود در اسانس (رايحه) آن است که در اثر پختن تا حد زيادي از بين مي رود، لذا اثرات کرفس خام به مراتب بيش تر از پخته ي آن است.
بنابراين براي کسب اثرات درماني مذکور، بهتر است از کرفس تازه و يا آب آن استفاده شود. مقدار مصرف کرفس به طور عادي روزانه حدود صد گرم خام و يا يک استکان از آب برگ و ساقه ي آن است.
منبع: ماهنامه ي آشپز باشي شماره ي 34
