روان شناسی و سلامت

نقش روانشناسی در پیشگیری، كنترل و ارتقای سلامت ما به مثابه یكی از چالش انگیزترین و جالب ترین وظایف قرن بیستم نمود پیدا كرده است. تأسیس روانشناسی سلامت بعنوان بخش 38 در انجمن روانشناسی امریكا(APA)(1) در 1978 و دادن كرسی در انجمن روانشناسی انگلیس(BPS)(2)، نیاز و ارزش فزاینده كاربرد اطلاعات را در نتایج مراقبتهای بهداشتی و سلامت در روانشناسی نشان می دهد(متارازو(3)، 1994).
در طول 10 سال اخیر، روانشناسی سلامت در شناخت رفتارهای فردی و سبكهای زندگی كه سلامت جسمی شخص، پیشگیری و درمان بیماری را تحت تأثیر قرار می دهد، مشاركت كرده است. همچنین در شناخت عوامل خطر مربوط به ناخوشی، بهبود بخشیدن به سیستمهای مراقبت بهداشتی از طریق شناخت كارهای عملی خوب و شكل دادن دیدگاه عمومی براساس سلامت عامه مردم، روانشناسی سلامت سهم قابل ملاحظه ای داشته است.
كاربرد اصول روانشناسی در حوزه سلامت در حصول نتایج مثبت و موفقیت آمیز مثل كم شدن فشارخون بالا و كنترل سطح كلسترول خون نیز سهیم بوده است. روانشناسی سلامت همچنین در كنترل و مقابله با استرس، تسكین درد، كاهش و ترك سیگار و تعدیل سایر رفتارهای پرخطر ( مثل نوشیدن الكل) درگیر بوده است. در سطح ارتقای سلامت و بهداشت، روانشناسان در تشویق به تمرینات منظم ورزشی، وارسی های منظم پزشكی و دندانپزشكی و تمرین رفتارهای سالمتر (مثل تشویق به رابطه جنسی سالم) فعالیت داشته اند.
همانگونه كه در شكل 1 ملاحظه می شود، روانشناسی سلامت با سایر حوزه های برنامه های مرتبط با بهداشت، همپوشی زیادی دارد. ملاحظه می شود كه روانشناسی سلامت با سایر حوزه ها و برنامه ها و سیاست ها، پیشگیری از ناخوشی و ارتقای بهداشت و سلامت نیز درگیر است.

پی‌نوشت‌ها:

1.American Psychological Association(APA)
2.British Psychological Society(BPS)
3.Matarazzo

منبع مقاله :
كرتیس، آنتونی جیمز، (1384)، روانشناسی سلامت (بهداشت روانی)، ترجمه فرامرز سهرابی، تهران: انتشارات طلوع دانش، چاپ سوم