انگور موسکادین

 

انگور متعلق به نواحی گرم بوده و در بخش های مختلف آمریکا یافت می شود. با این حال، مناطقی از جنوب آمریکا نیز جهت کشت تجاری انگورهای موسکادین شناخته شده اند.
گونه های انگور موسکادین در نواحی جنوب شرق آمریکا یافت می شود. این میوه به صورت تجاری در سطحی وسیعی از مناطق گرم مانند فلوریدا، تگزاس و کانزاس کشت می شود. این نوع انگور دارای پوستی ضخیم و رنگ های متفاوتی مانند بنفش، برنزی و مشکی می باشند. این انگور محصول مناطق گرم بوده و متحمل به سرما نیست.

توصیف

ارتفاع انگور در حدود 60 تا 100 فوت می باشد. پوست آن ها سفت بوده و به صورت پیچک می باشد و حالت غیر منشعب دارند. برگ های آن گسترده می باشد. انگور موسکادین در قسمت پشت به رنگ سبز تیره می باشند، در حالی که سمت شکم مایل به زرد می باشد.
انگور موسکادین دو پایه بوده، بدین معنی که بخش های تولید مثلی نر و ماده بر روی دو گیاه مختلف وجود دارند. تولید مثل این گیاه با استفاده از باد و حشرات گرده افشان صورت می گیرد.
این میوه دارای خوشه های کوچک می باشد. اندازه ی یک میوه ی منفرد حدود 1 تا 5/1 اینچ می باشد. محتوای قند موجود در میوه در محدوده ی 16 تا 25 درصد می باشد. طعم انگور موسکادین شبیه انگور برزیلی می باشد.

کشت

انگور موسکادین باید رو به جنوب کشت شود. یک خاک با زهکش خوب جهت کشت نیاز می باشد. این گیاه در خاک های لومی شنی به خوبی رشد می کند. انگور موسکادین در خاک های آبرفتی نیز رشد خوبی از خود نشان می دهد. pH خاک مورد نیاز جهت کشت این میوه بین 5/5 تا 5/6 می باشد. در صورتی که pH بیش از حد بالا باشد، به منظور حل مشکل، گوگرد به خاک اضافه می گردد.
نیاز کودی این گیاه بالاست. انگور نیاز به مقادیر بالایی نیتروژن دارد. کاربرد کود در سال اول بر روی نوارهایی که 12 اینچ از پایه ی گیاه دور هستند، انجام می شود. در سال بعد، فاصله باید تا 48 اینچ افزایش یابد.
در صورتی که این گیاه هرس نشود، یک توده ی چوبی قوی از شاخه ها تشکیل خواهد شد. هرس امکان رشد شاخه های جدید را نیز فراهم می آورد. هر ساله هرس به منظور حفظ چارچوب درخت که متشکل از تنه، اسپورها و بازوها هستند، انجام می شود. شاخه های چوبی فصل قبل که دارای رشد بیش از حد هستند، اکثرا عقیم می باشند. بنابراین، هرس این شاخه ها امکان رشد جوانه ها از شاخه های جدید را فراهم می آورد.
تکنیک لایه بندی تکثیر در مورد انگور موسکادین استفاده می شود. به طور کلی تکثیر در اواسط تابستان انجام می شود. در این تکنیک، ساقه های انگور فصل قبل تا سطح زمین پایین آورده شده و با خاک پوشش داده می شوند. ریشه های جدید از نقطه ای که در آن ساقه ها در تماس با زمین هستند، توسعه می یابند.
برداشت میوه ها توسط دست انجام می گیرد. چیدن یا جمع آوری میوه ها بین اواسط سپتامبر و اواخر اکتبر انجام می شود. یک انگور منفرد حدود 20 پوند میوه تولید می کند. استفاده از سردخانه به منظور ذخیره ی میوه ها توصیه می شود.
این میوه دارای ارزش بازاری فوق العاده ای می باشد. مواد مختلف خوراکی از جمله ژله و آب انگور نیز از انگور موسکادین تهیه می شود.