ولايت قلبي تپنده
پيامبر اسلام (ص) 23 سال کوشيدند ؛ چنان که به فرموده خودشان هيچ نبي اي به اندازه ايشان اذيت نشده است . (1) با وجود آن که حضرت زکريا را ميان تنه ي خالي درخت گذاشتند و با درخت اره کردند ، 950 سال نوح پيامبر را آزردند و خون به دلش کردند ، حضرت موسي را از ديار خود بيرون نمودند ، ابراهيم خليل الرحمان را در آتش انداختند و ....؛ ولي پيامبر مي فرمايد هيچ کدام به اندازه من اذيت نشدند. مشقاتي که پيامبر (ص) تحمل کرده اند با تمامي انبياء گذشته قابل مقايسه نيست . آنقدر پيامبر (ص) براي ابلاغ وحي زحمت مي کشيدند که خداوند مي فرمايد : "طه! ما قرآن را بر تو نازل نکرديم که خود را به زحمت بيفکني!" (2)
يعني مي فرمايد چرا خودت را به مشقت مي اندازي؟ تو تنها ابلاغ کن : "پيامبر وظيفه اي جز رسانيدن پيام [الهي ] ندارد ؛ [ و مسؤول اعمال شما نيست] ." (3) و بيش از اين خودت را اذيت نکن.
با اين وجود قرآن در حجه الوداع و در واقعه غدير در مورد وصايت امام علي (ع) مي فرمايد : "اي پيامبر ! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ، کاملا [ به مردم ] برسان!و اگر نکني، رسالت او را انجام نداده اي!" (4) (5)
از نظر قرآن کريم ، تمامي زحمات پيامبر (ص) يک طرف و اعلام ولايت علي بن ابيطالب (ع) يک طرف است . بايد دو کفه ترازو را در نظر بگيريم ، اگر بيست و سه سال خون دل خوردن هاي پيامبر، جهاد پيامبر، و عبادت پيامبر (ص)؛ در يک کفه ترازو قرار بگيرد و اعلام مقام ولايت اميرالمؤمنين (ع) در کفه ديگر ؛ به نص صريح قرآن اين کفه بر همه آن کفه مي چربد و بلکه با زباني ديگر هشدار ميدهد ، خداوند به پيامبر که: اگر اين رسالت را عملي نکردي، همه کارهاي تو در واقع هيچ است .
حال ممکن است سوال شود پيامبر (ص) که دين را تبليغ کردند ؛ پس عبارت "فما بلغت رسالته" ( رسالت را انجام ندادي ) چيست؟
پاسخ آن است که اگر ولايت نباشد، رسالت لوث مي شود. اگر امامت نباشد، قرآن تحريف معنوي مي شود. اگر امام از جانب خداوند در کنار کتاب الهي قرار نگيرد، محتواي آن اجرا نمي شود. پس بالاترين نعمتي که خدا قرار مي دهد و بوسيله آن عمر را ثمر بخش مي کند و تلاش را به نتيجه مي رساند، قرار دادن هدايت گر الهي است .
اگر تحليلي تاريخي انجام دهيم، خواهيم ديد که قرآن کتابي است مشتمل بر مجموعه مقرراتي به عنوان فرمان ، دستورالعمل ، تز ، بايد و نبايد و حرام و حلال که از طرف پروردگار نازل شده است. اما بهره دهي و ثمر دهي اين دستورالعمل ها ، به دو شرط اساسي وابسته است :
1- فهم دقيق دين خدا و نسخه الهي.
2- اجراي دقيق اين نسخه .
عقل و نقل وتجربه تاريخي ثابت مي کند که اين دو شرط منهاي نظارت و امامت ولي خدا ممکن نيست . قانون خدا ، کتاب خدا ، حرام و حلال خدا و مکتب پروردگار ، در صورتي در اين عالم سعادت ، کمال و تعالي الهي ايجاد مي کند که با مقام امامت و ولايت و نظارت ولي الله همراه باشد. ما تا زماني که دين خدا را نفهميده ايم چگونه مي خواهيم از آن برخوردار شويم ؟ فرض کنيد که به پزشکي مراجعه کرده ايد و ايمان داريد که پزشک درد شما را تشخيص داده و نسخه او حساب شده است .اما نمي توانيد بفهميد که پزشک چه دستوري داده است. آيا اگر بر اساس فهم خود عمل کنيد ، نتيجه مي گيريد ؟
در اجراي دقيق نسخه الهي عوامل زيادي مانع ايجاد مي کند؛ پس اگر ولي الله در کنار کتاب خدا قرار نگيرد ، فهم دقيق کتاب خدا ممکن نخواهد بود .
همان گونه که خداوند براي ادامه حيات جسماني ما ، قلبي گذاشته است که خون را پمپاژ مي کند تا مواد غذايي لازم به همه سلول ها برساند و اگر قلب از کار بايستد ، بدن خواهد مرد ، براي هدايت جامعه نيز قلبي قرار داده است و او امام و "ولي الله" است. خوراک جان را امام به جامعه پمپاژ مي کند. کساني که امام را نمي پذيرند، حتي اگر در بالاترين سطح از علم و دانش و صنعت و تکنولوژي قرار بگيرند از جان سالمي برخوردار نيستند .
اي بشر! اگر دل به امام و ولي خدا ندادي ، مثل آن است که قلبت را برداشتي و قلب مصنوعي گذاشتي . قلب مصنوعي به اندازه خودش کارآيي دارد ...
برگرفته از کتاب "نقش غدير در کمال انسان ها"
نوشته : دکتر محمد اسدي گرمارودي ، ( با اندکي تصرف ).
/س
يعني مي فرمايد چرا خودت را به مشقت مي اندازي؟ تو تنها ابلاغ کن : "پيامبر وظيفه اي جز رسانيدن پيام [الهي ] ندارد ؛ [ و مسؤول اعمال شما نيست] ." (3) و بيش از اين خودت را اذيت نکن.
با اين وجود قرآن در حجه الوداع و در واقعه غدير در مورد وصايت امام علي (ع) مي فرمايد : "اي پيامبر ! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ، کاملا [ به مردم ] برسان!و اگر نکني، رسالت او را انجام نداده اي!" (4) (5)
از نظر قرآن کريم ، تمامي زحمات پيامبر (ص) يک طرف و اعلام ولايت علي بن ابيطالب (ع) يک طرف است . بايد دو کفه ترازو را در نظر بگيريم ، اگر بيست و سه سال خون دل خوردن هاي پيامبر، جهاد پيامبر، و عبادت پيامبر (ص)؛ در يک کفه ترازو قرار بگيرد و اعلام مقام ولايت اميرالمؤمنين (ع) در کفه ديگر ؛ به نص صريح قرآن اين کفه بر همه آن کفه مي چربد و بلکه با زباني ديگر هشدار ميدهد ، خداوند به پيامبر که: اگر اين رسالت را عملي نکردي، همه کارهاي تو در واقع هيچ است .
حال ممکن است سوال شود پيامبر (ص) که دين را تبليغ کردند ؛ پس عبارت "فما بلغت رسالته" ( رسالت را انجام ندادي ) چيست؟
پاسخ آن است که اگر ولايت نباشد، رسالت لوث مي شود. اگر امامت نباشد، قرآن تحريف معنوي مي شود. اگر امام از جانب خداوند در کنار کتاب الهي قرار نگيرد، محتواي آن اجرا نمي شود. پس بالاترين نعمتي که خدا قرار مي دهد و بوسيله آن عمر را ثمر بخش مي کند و تلاش را به نتيجه مي رساند، قرار دادن هدايت گر الهي است .
اگر تحليلي تاريخي انجام دهيم، خواهيم ديد که قرآن کتابي است مشتمل بر مجموعه مقرراتي به عنوان فرمان ، دستورالعمل ، تز ، بايد و نبايد و حرام و حلال که از طرف پروردگار نازل شده است. اما بهره دهي و ثمر دهي اين دستورالعمل ها ، به دو شرط اساسي وابسته است :
1- فهم دقيق دين خدا و نسخه الهي.
2- اجراي دقيق اين نسخه .
عقل و نقل وتجربه تاريخي ثابت مي کند که اين دو شرط منهاي نظارت و امامت ولي خدا ممکن نيست . قانون خدا ، کتاب خدا ، حرام و حلال خدا و مکتب پروردگار ، در صورتي در اين عالم سعادت ، کمال و تعالي الهي ايجاد مي کند که با مقام امامت و ولايت و نظارت ولي الله همراه باشد. ما تا زماني که دين خدا را نفهميده ايم چگونه مي خواهيم از آن برخوردار شويم ؟ فرض کنيد که به پزشکي مراجعه کرده ايد و ايمان داريد که پزشک درد شما را تشخيص داده و نسخه او حساب شده است .اما نمي توانيد بفهميد که پزشک چه دستوري داده است. آيا اگر بر اساس فهم خود عمل کنيد ، نتيجه مي گيريد ؟
در اجراي دقيق نسخه الهي عوامل زيادي مانع ايجاد مي کند؛ پس اگر ولي الله در کنار کتاب خدا قرار نگيرد ، فهم دقيق کتاب خدا ممکن نخواهد بود .
همان گونه که خداوند براي ادامه حيات جسماني ما ، قلبي گذاشته است که خون را پمپاژ مي کند تا مواد غذايي لازم به همه سلول ها برساند و اگر قلب از کار بايستد ، بدن خواهد مرد ، براي هدايت جامعه نيز قلبي قرار داده است و او امام و "ولي الله" است. خوراک جان را امام به جامعه پمپاژ مي کند. کساني که امام را نمي پذيرند، حتي اگر در بالاترين سطح از علم و دانش و صنعت و تکنولوژي قرار بگيرند از جان سالمي برخوردار نيستند .
اي بشر! اگر دل به امام و ولي خدا ندادي ، مثل آن است که قلبت را برداشتي و قلب مصنوعي گذاشتي . قلب مصنوعي به اندازه خودش کارآيي دارد ...
برگرفته از کتاب "نقش غدير در کمال انسان ها"
نوشته : دکتر محمد اسدي گرمارودي ، ( با اندکي تصرف ).
پي نوشت :
1- "ما اوذي نبي مثل ما اوذيت" ، ( بحار الانوار ، جلد 39 ، صفحه 56 )
2-"طه! ما انزلنا عليک القرآن لتشقي" ، طه (20) : 1و 2
3-"ما علي الرسول الا البلاغ" ، المائده (7) : 99
4- در بين مفسرين و علماي اهل تسنن به عنوان نمونه، مي توان به افرادي نظير : محمد بن جرير طبري در کتاب الولايه ، ابوالحسن واحدي نيشابوري در اسباب النزول ، حاکم حسکاني در شواهد التنزيل و ... و در بين مفسرين شيعي مي توان به عنوان نمونه به بزرگاني چون شيخ طوسي در تبيان ، ثقه الاسلام طبرسي در مجمع البيان ، علامه طباطبايي در الميزان و ... اشاره نمود که شان نزول آيه 67 سوره مائده ( آيه تبليغ ) را درباره واقعه غدير ذکر نموده اند .
5- "يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته" ، المائده (6) : 67
/س
